Την 24η Φεβρουαρίου 2014, στα πλαίσια της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεώς μας, πραγματοποιήθηκε η ομιλία του Αιδεσιμολογιωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου π. Γεωργίου Μεταλληνού, ομοτίμου Καθηγητού του Πανεπιστημίου Αθηνών με θέμα « ΟΙ ΔΙΑΦΥΛΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ»
Ο ομιλητής, υπογράμμισε ότι σε αντίθεση με το δυτικό πολιτισμό που διέπεται από τον φροϋδισμό και προτάσσει τον πανσεξουαλισμό και την ευδαιμονία, η Ορθόδοξη Εκκλησία τόνισε την θυσιαστική αγάπη. Η θυσία του Χριστού μάς διδάσκει ότι η αγάπη «ου ζητεί τα εαυτής». Θα πρέπει να γίνεται δηλαδή κάποιος ολοκαύτωμα για τους συνανθρώπους του. Ολοκαύτωμα σημαίνει να θυσιάζουμε καθημερινά την ψυχή μας υπέρ των συνανθρώπων μας. Να δίνουμε τα πάντα χωρίς να παίρνουμε ή να επιζητούμε τίποτε.
Η δίψα του ανθρώπου για ευδαιμονία οδήγησε σε νοοτροπίες όπως ο πανσεξουαλισμός και η μάστιγα των ναρκωτικών. Το σέξ και τα ναρκωτικά πηγαίνουν μαζί. Με τον τρόπο αυτό διευρύνεται το καθεστώς της δουλείας και ο άνθρωπος γίνεται δούλος των ενστίκτων. Αντί να χρησιμοποιεί τα ένστικτα για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, ατομικά και συλλογικά, γίνεται δούλος της αυτοκρατορίας των ενστίκτων. Αυτό είναι η μεγαλύτερη παγίδευση του ανθρώπου, οπότε τα ένστικτα γίνονται κύριοί μας, αφεντικά μας και μας κατευθύνουν.
Όταν το σεξουαλικό ένστικτο κυριαρχεί στον άνθρωπο γίνεται αφόρητο πρόβλημα. Ο Θεός μας έδωσε την γενετήσια ορμή για να έχουμε την τάση να δημιουργούμε με την χάρη του Θεού ανθρώπους, πολίτες της Βασιλείας των ουρανών. Δίνοντας προτεραιότητα στο γενετήσιο ένστικτο υποχωρεί το ορθόδοξο βίωμα της ασκήσεως και της εγκρατείας.
Ωστόσο η νέα τάξη πραγμάτων δίδει την πρωτοπορία στην κυριαρχία των ενστίκτων που εξουθενώνουν τον άνθρωπο πνευματικά και σωματικά. Ο άνθρωπος σήμερα επιζητεί την μέσω της αλόγιστης ικανοποιήσεως των ενστίκτων πραγματοποίηση του ευδαιμονισμού. Με τον τρόπο όμως αυτό επέρχεται ο πνευματικός θάνατος . Τραγικό θύμα στη διαδικασία αυτή γίνεται και το σώμα του ανθρώπου. Αχρηστεύεται κυριολεκτικά το σώμα.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία μάς έχει κληροδοτήσει μία άλλη στάση απέναντι στο σώμα, το οποίο εντάσσει μέσα στην πορεία της θεώσεως. Μας έχει κληροδοτήσει το σεβασμό στο σώμα μας. Το σώμα δεν είναι κάτι ξεχωριστό από την ψυχή, αφού ο άνθρωπος δημιουργήθηκε ως ψυχοσωματική ενότητα. Στη σύλληψη του παιδιού το ανδρόγυνο δίνει το σώμα και ο Θεός την ψυχή.
Το σεβασμό απέναντι στο σώμα μας, σε αντίθεση με την αρχαιοελληνική φιλοσοφία που επέμενε στην απελευθέρωση της ψυχής από το σώμα, το οποίο θεωρούνταν ως φυλακή, μας επισημαίνει ο Απόστολος Παύλος στην αποστολική περικοπή της Κυριακής του Ασώτου ( Α΄ Κορινθίους στ,12-20 ).
Προσεγγίζοντας ερμηνευτικά την περικοπή, ο ομιλητής τόνισε ότι πορνεία δεν είναι η επι πληρωμή εκπλήρωση του γενετησίου ενστίκτου, αλλά κάθε χρήση της γενετήσιας δυνάμεως, που έδωσε ο Θεός, για την ευχαρίστηση και απόλαυσή μας. Αντίθετα, η με μέτρο χρήση των ενστίκτων, που κύριο στόχο έχει την αναπαραγωγή είναι ευλογία και είδος ασκήσεως.
Ο Απόστολος τονίζει ότι το σώμα είναι δημιούργημα του Θεού και σκοπός είναι να μείνει ενωμένο με την ψυχή για να θεωθεί. Ο Χριστός κατά την ενανθρώπισή του προσέλαβε ολόκληρο τον άνθρωπο για να θεώσει και να αγιάσει την ψυχή και το σώμα του. Τούτο περίτρανα αποδεικνύουν τα άφθαρτα σώματα των αγίων μας.
Ο Απόστολος συσχετίζει επίσης το σαρκικό πάθος με την κοιλιοδουλία. Η υπερβολική τροφή δημιουργεί τάσεις για την αλόγιστη ικανοποίηση του γενετήσιου ενστίκτου. Όταν χορτασθεί υπερβολικά η κοιλία επαναστατούν τα υπογάστρια. Γι αυτό και ο άγιος Νικόδημος έλεγε ότι το σώμα του χριστιανού δεν πλάσθηκε για να είναι μέσα στην απόλαυση και διά της τρυφής να πίπτει στην πορνεία, αλλά για να ενωθεί με τον Χριστό που είναι η κεφαλή του. Η νηστεία και η χαλιναγώγηση του σώματος σκοπό έχουν να αποφευχθεί η θεοποίηση της κοιλίας και να νικηθούν τα σαρκικά πάθη.
Η μεγαλύτερη τραγικότητα στη ζωή μας είναι ο χωρισμός της ψυχής από το σώμα, δηλαδή ο σωματικός θάνατος κατά τον οποίο η ψυχή θρηνεί, ενώπιον του μνήματος, αναμένοντας να ενωθεί με το σώμα ξανά στην Δευτέρα παρουσία . Τούτο αποτυπώνεται στους ύμνους της ακολουθίας της κηδείας.
Η τραγικότητα αυτή συμβαίνει διότι ο Θεός μας έπλασε αφ ενός μεν έτσι ώστε η ψυχή να είναι αιωνίως ενωμένη με το σώμα, αφετέρου η ψυχή μαζί με το σώμα να φτάσουν στη θέωση.
Το σώμα του ανθρώπου δέχεται την χάρη του Θεού για να αναδειχθεί σε ναό του Αγίου Πνεύματος. Ο άνθρωπος έχει προορισμό να γίνει κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος. Εάν το Πνεύμα του Θεού βρει χώρο στην καθαρή καρδιά να κατοικήσει, τότε πραγματικά γινόμεθα χριστιανοί. Γι αυτό και σκοπός μετά την βάπτισή μας είναι να διατηρήσουμε μέσα μας τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Κι αν ακόμα αμαρτήσουμε, με την συμμετοχή μας στο μυστήριο της Μετανοίας και της Θείας Ευχαριστίας ανοίγουμε και πάλι την καρδιά μας στην χάρη του Θεού.
Αυτή την διδασκαλία της Εκκλησίας μας οι γονείς θα πρέπει να ματαλαμπαδεύουν στα παιδιά τους όχι με λόγια, αλλά με την προσωπική τους ζωή και το καθημερινό τους παράδειγμα. Βιώνοντας καθημερινά τα λόγια του Αποστόλου Παύλου «Δοξάσατε λοιπὸν τον Θεὸν διὰ του σώματός σας και διὰ του πνεύματός σας, τα οποία ανήκουν εις τον Θεόν»
Η επόμενη συνάντηση στη Σχολή Γονέων θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 10 Μαρτίου 2014.