Team
Τρίτη, 26 Νοέμβριος 2013 10:51
Διάλογοι με επίκεντρο την κρίση
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
Εισήγηση σε εκδήλωση του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιά
24 Νοεμβρίου 2013
Αυτή η αντιπαράθεση (controversy) ξεκινά από την παιδεία. Γιατί δεν υπήρξαν μηχανισμοί, είτε κρατικοί είτε κοινωνικοί, που να ευνοούν την πολυφωνία τόσο στο πανεπιστήμιο όσο και στο σχολείο; Ένας ιδεολογικός μονοτροπισμός επικράτησε ή η αδιαφορία για τον διάλογο. Το παιδευτικό και πολιτικό έλλειμμα δεν προέκυψε ξαφνικά. Αν δούμε τη λειτουργία του σχολείου τα τελευταία χρόνια θα διαπιστώσουμε ότι ευνοήθηκε η παροχή γνώσης με βάση συγκεκριμένα προγράμματα, τα οποία μπορεί θεωρητικά να ήταν φιλελεύθερα, δεν συνοδεύονταν όμως από ένα συνδυασμένο κλίμα ευνομίας, συνειδητοποίησης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και την ίδια στιγμή από μία απόπειρα να γίνουν γνωστές και κατανοητές από την πλευρά της νεώτερης γενιάς οι αξίες τόσο της παράδοσης όσο και του εκσυγχρονισμού. Γιατί η ελληνική κοινωνία βάφτισε την παράδοση φολκλόρ, για να την καταστήσει ακίνδυνη, ενώ τον εκσυγχρονισμό τον χρησιμοποίησε ως όραμα ψευδαίσθησης ότι εξευρωπαϊζόμαστε, χωρίς να τον συνοδεύει από την πολιτική και κοινωνική βούληση να τον ενισχύσει με την τήρηση των νόμων που ψηφίζονταν με θεωρητικό σκοπό να λειτουργήσει ως κοινωνία προσώπων το κράτος μας.
Από την άλλη, η πρακτική της βάσης για την παιδεία ήταν η διεκδίκηση της βελτίωσης της οικονομικής θέσης των εκπαιδευτικών, οι μαζικοί διορισμοί, χωρίς να δικαιολογούνται από τις πραγματικές ανάγκες (κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα την τρέχουσα χρονιά), ο εντοπισμός της προόδου στην μάθηση με κριτήριο την βελτίωση των υλικών υποδομών του σχολείου και όχι με την ενθάρρυνση, από την πλευρά του κράτους και των αναλυτικών προγραμμάτων, της αντιπαράθεσης σε επίπεδο ιδεών, προτύπων και αξιών, η οποία θα καλλιεργούσε όχι έναν στείρο κομματικό λόγο, αλλά την καλλιέργεια της γνήσιας πολιτικής σκέψης. Πρέπει ο μαθητής να φτάσει στην Τρίτη Λυκείου για να διαβάσει τον Επιτάφιο του Περικλή, με απαξίωση της σημασίας του αφού δεν εξετάζεται στις Πανελλήνιες. Τελειώνει ο μαθητής το Λύκειο και δεν έχει διδαχτεί κάτι ουσιαστικό από την πολιτική σκέψη του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, εκτός από όσους πρόκειται να ακολουθήσουν τις ανθρωπιστικές επιστήμες. Δεν ψηφίζουν όμως μόνο αυτοί, αλλά όλοι. Ενίοτε και τα πανεπιστημιακά προγράμματα στις ανθρωπιστικές επιστήμες δεν περιλαμβάνουν την γόνιμη ενασχόληση με τα κείμενα αυτά. Την ίδια στιγμή το Πανεπιστήμιο ελάχιστη σχέση έχει με τις τοπικές και ευρύτερες κοινωνίες, καθώς οι πανεπιστημιακές ελίτ λειτουργούν στην λογική του ακαδημαϊσμού ή της ενασχόλησής τους με τα πολιτικά κόμματα, συνήθως προς στήριξιν του συστήματος και όχι με σκοπό την διασπορά της γνώσης και του προβληματισμού σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, παρά την δυνατότητα που ιδίως το Διαδίκτυο σήμερα προσφέρει. Ταυτόχρονα, το εκπαιδευτικό σύστημα δεν ενθαρρύνει ούτε προστατεύει την χαρισματικότητα, ούτε στοιχειωδώς αξιολογεί τόσο αυτούς που διδάσκουν όσο και όσους διδάσκονται, ενώ οι οικογένειες δεν είναι σε θέση ούτε να εκτιμήσουν τι γίνεται ούτε να στηρίξουν φιλότιμες προσπάθειες. Βασιλιάς είναι το παιδί και τα δικαιώματά του.
Παιδεία όμως σημαίνει την καλλιέργεια της σύνολης ύπαρξης του ανθρώπου. Την εκζήτηση απόκτησης ταυτότητας, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. «Ποιος είμαι;» και «πού ανήκω;». Η παιδεία όμως αποτελεί και αντανάκλαση των στόχων του «συλλογικώς ανήκειν». Μία ματιά στα αναλυτικά προγράμματα του σχολείου μας πείθει για την ουσιαστική απουσία συλλογικής προτεραιότητας που να εμπιστεύεται ουσιαστικά και να καταδεικνύει και την δική μας παράδοση. Επικράτησε η λογική της προσαρμογής μας στη νεωτερικότητα, στην πολυπολιτισμικότητα, στην προτεραιότητα του ιδιωτικού σε βάρος του δημοσίου, του ατομικού σε βάρος του συλλογικού και θεοποιήθηκαν άλλα τέτοια ιδεολογήματα. Η απόπειρα να ξαναγραφτεί η Ιστορία για να μην ενοχλεί το παρελθόν, η αίσθηση ότι η θρησκεία μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας εθνικισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας και όχι ως συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς μας, που ακριβώς αποτρέπει άμεσα τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, ενώ μπορεί να συμβάλει κάτω από προϋποθέσεις που εύκολα μπορούν να δημιουργηθούν στην στήριξη ενός υγιούς πατριωτισμού, η άκριτη υιοθέτηση ξένων προτύπων ζωής όχι μόνο από την κοινωνία, αλλά και από το σχολείο, το οποίο εκ των πραγμάτων καλείται να είναι πιο συντηρητικό και όχι άγαν φιλελεύθερο, είχαν ως αποτέλεσμα να αποστασιοποιηθούμε από παιδεία που θα λειτουργεί κριτικά και όχι ως μηχανισμός πρόσκτησης και κατανάλωσης γνώσεων, με σκοπό την ένταξη σε μία μοντέρνα κοινωνία που θα λειτουργεί με αποκλειστική της προτεραιότητα την οικονομία.
Αυτό το πρότυπο λειτούργησε ως βάση για την ακρισία που μας χαρακτήρισε και εν πολλοίς εξακολουθεί να μας χαρακτηρίζει. Γιατί, παρά την φαινομενική απόπειρα για συμμάζεμα και περισσότερη πειθαρχία στη συμπεριφορά των ανθρώπων, τα ελλείμματα εξακολουθούν να υφίστανται. Για τη θεραπεία τους προϋποτίθεται προσωπικός κόπος. Προϋποτίθεται η οικειοποίηση μιας γλώσσας, η οποία είναι πολύ πλούσια σε εκφραστικά και νοηματικά δεδομένα, όμως έχει υποκύψει και αυτή στις τεχνοκρατικές προτεραιότητες της εποχής και της κοινωνίας. Η ακρισία ξεκινά από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο, χρόνια- πυλώνες της καλλιέργειας της κριτικής σκέψης (γιατί το Λύκειο είναι προσανατολισμένο στις εξετάσεις, στις οποίες το κόμμα, το ιώτα και η κεραία αποτελούν τη βάση των οδηγιών του Υπουργείου προς τους διορθωτές και όχι η ωριμότητα στη σκέψη του εξετασθέντος), τα οποία όμως δεν είναι εύκολο να συναγωνισθούν τον θρίαμβο της εικονικής πραγματικότητας στην οποία ζούνε τα παιδιά. Όταν επικρατεί η ευκολία του ανεβάσματος εικόνων, μηνυμάτων, τραγουδιών, πώς μπορεί να γίνει το σπουδαίο βήμα της διαμόρφωσης άποψης μέσα από τον διάλογο για όλα αυτά, μέσα από την αντιπαράθεση;
Από την άλλη, η πολιτική αντιμετωπίζεται μέσα στην εικονική πραγματικότητα και μέσα στην καταιγίδα της κρίσης ως ο αδύναμος κρίκος στη διακονία του συνόλου. Μας ενδιαφέρουν μόνο οι πολιτικοί, οι προθέσεις των οποίων αμφισβητούνται εκ των προτέρων. Οι ιδέες των οποίων δεν υπάρχει λόγος να υφίστανται. Ο πολιτικός είναι μόνο διαχειριστής και όχι εμπνευστής. Η αντιπαράθεση έχει να κάνει μόνο με το είδος της πολιτικής διαχείρισης της κρίσης στο σήμερα και όχι με γνώμονα το μέλλον.
Αυτός ο δρόμος που δύσκολα θα βγάλει κάπου διαφορετικά, έρχεταιως επιστέγασμα μιας πραγματικότητας η οποία στηρίζεται στην ακρισία, χάριν της κατανάλωσης. Η αδυναμία παρακολούθησης διαλόγου και συμμετοχής σ’ αυτόν είναι εν μέρει καρπός και της ιδιωτικής τηλεόρασης, η οποία στις πολιτικές εκπομπές και στα δελτία ειδήσεων καλλιέργησε ουσιαστικά την ακρισία. Η συνθηματολογία, οι διαξιφισμοί, η πρόσκληση ανθρώπων χαμηλού πολιτικού και γλωσσικού βεληνεκούς με γνώμονα την τηλεθέαση, de facto ή και κατασκευασμένη, μας έθισε στο να αντιμετωπίζουμε την πολιτική όχι ως διακονία του συνόλου ή ως τον τρόπο με τον οποίο θα διασφαλισθεί η ευνομία, αλλά ως την συνομοταξία η οποία αποσκοπεί στο ίδιον όφελος και στο όφελος εκείνων που λειτουργούν ως παρατρεχάμενοι της εκάστοτε εξουσίας. Η πολιτική σκέψη είναι για λίγους και όχι για τους πολλούς. Η κριτική που ασκείται σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη στις ειδησεογραφικές πύλες του Διαδικτύου αναδεικνύει το πρόβλημα. Επικρατεί η λογική του ότι «τα γνωρίζω όλα» και ότι «οι πολιτικοί πρέπει να κάνουν αυτό που εγώ πιστεύω, αλλιώς...». Κι ενώ φαίνεται να υπάρχει, επιτέλους, ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον σήμερα, καθώς συνειδητοποιούμε ότι από την οικονομική κρίση δεν μπορούμε να βγούμε χωρίς πολιτικούς και πολιτική, επιμένουμε, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, να συνθηματολογούμε, να βρίζουμε, να τρολάρουμε, να λειτουργούμε όχι ως σκεπτόμενοι άνθρωποι, με ιδέες, συγκρότηση, θέαση του ευρύτερου γίγνεσθαι, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου, αλλά ως εκείνοι που θεωρούμε ότι για όλα υπάρχουν μαγικές λύσεις ή ότι αρκεί η υπομονή για να λυθούν οι δυσκολίες. Πολιτική για το σύνολο, στο οποίο ανήκουμε εμείς, δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει. Πολιτική για την πατρίδα, όχι για την επικράτηση εις βάρος όλων των άλλων ή για την αυτοεγκατάλειψή μας σε ένα πολυπολιτισμικό μόρφωμα, και πάλι φαίνεται δύσκολο να ανακύψει.
Ποια είναι η αποστολή της Θεολογίας σε έναν τέτοιο περίγυρο;
Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, θεωρούμε ότι πρωτίστως θα πρέπει νααντιπαρατεθούμε, εντός των κόλπων μας, με δύο ερωτήματα. Με το αν η Εκκλησία υπάρχει μόνο στην εσχατολογική της διάσταση και με το σημαίνει εκκοσμίκευση. Κατά τη γνώμη μας η Εκκλησία, χωρίς να απορρίπτει το «αεί», υπάρχει και θα υπάρχει και για το «νυν» του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι η Εκκλησία έχει μία αποστολή στην Ιστορία, που δεν είναι μόνο η κήρυξη της Βασιλείας του Θεού και της προσδοκίας της ανάστασης, αλλά η βίωση της Βασιλείας εδώ και τώρα. Και αυτή η βίωση δεν μπορεί να είναι προσανατολισμένη στους τοίχους του ναού ούτε στη σωτηρία της ψυχής. Η Εκκλησία καλείται να κάνει Έξοδο στην Ιστορία δια της θεολογίας της. Να διακηρύξει την ανάγκη για Βασιλεία του Θεού και δικαιοσύνη, δηλαδή για αγάπη, ελευθερία και αλληλεγγύη, η οποία αγκαλιάζει τους πάντες αλλά και βιώνεται μέσα σε συλλογικά σχήματα, τα οποία ο Θεός δεν επέτρεψε να καταργηθούν, όπως είναι η πατρίδα. Γιατί είναι ωραία τα οικουμενικά οράματα, αλλά οι χριστιανοί στον κόσμο αυτό έχουμε πατρίδα. Ο χριστιανός είναι πολίτης. Αυτό σημαίνει ότι φέρει ευθύνη για την επιλογή του να ψηφίσει, ποιον θα ψηφίσει και αν δεν ψηφίσει. Δεν αρκεί να κατηγορούμε τους πολιτικούς και να αθωώνουμε τους εαυτούς μας από την ευθύνη να διαλέγουμε με γνώμονα την πορεία προς την συλλογική πρόοδο.
Από την άλλη χρειάζεται να ξαναδούμε το ζήτημα της εκκοσμίκευσης. Φοβόμαστε τον διάλογο με τον κόσμο, ενώ έχουμε ως βάση γι’ αυτόν μία καταπληκτική και μοναδική από κάθε άποψη παιδεία. Και δεν μιλούμε μόνο για το Ευαγγέλιο ή την ασκητική μας παράδοση που δίνει απάντηση ακόμη και σε ερωτήματα που θέτουν οι σύγχρονες επιστήμες του ανθρώπου (ψυχολογία, ψυχανάλυση). Μιλούμε για την πατερική σύνθεση του ελληνοχριστιανισμού, η οποία μπορεί να αποτελέσει τη ρίζα για να ξαναφιλοσοφήσουμε την υπαρξιακή διάσταση της ζωής. Κι εδώ μας χρειάζεται η εξάρτυση της γλώσσας, των κειμένων και της φιλοσοφίας ως βάση για να προχωρήσουμε στον πνευματικό λόγο και την κριτική διάσταση της σκέψης στην οποία μας οδηγεί το Ευαγγέλιο. Φοβόμαστε όμως ενίοτε γιατί δεν έχουμε δει το πνεύμα της εκκλησιαστικής ζωής και μένουμε κολλημένοι στο γράμμα.
Τόσο για εμάς όσο και για τους νεώτερους δεν είναι αργά να κάνουμε μία νέα αρχή. Ας ελπίσουμε ότι η απουσία ουσιαστικού προβληματισμού των πολιτικών και των «πνευματικών» ελίτ της κοινωνίας μας, που θέλουν να μας πείσουν ότι ο εκσυγχρονισμός με γνώμονα την ευρωπαϊκή καθοδήγηση και σύμφωνα με τις επιταγές αυτών που διαχειρίζονται την οικονομία, είναι η μόνη λύση, ότι δεν θα μας καθηλώσει σε μία ακόμη τριακονταετία ακρισίας και απαιδευσίας. Στο χέρι μας είναι, δια της θεολογίας και της εκκλησιαστικής ζωής, να κάνουμε το βήμα για την Έξοδο από τα μεγάλα τείχη, τα οποία χτίσαμε ή αφήσαμε να χτιστούν γύρω μας.
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Εισήγηση σε εκδήλωση του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιά
24 Νοεμβρίου 2013
«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη . διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω» (Κ. Καβάφη, «Τείχη»). Ο λόγος του Αλεξανδρινού μας ποιητή, μετατρεπόμενος από το προσωπικό στο συλλογικό, αποτυπώνει μία μεγάλη αλήθεια. Σύμπτωμα και την ίδια στιγμή έμμεση αιτία της κρίσης που διερχόμαστε είναι και το κλείσιμο στον εαυτό μας, στα τείχη μας, όπως αυτό εκφράζεται με το έλλειμμα κριτικής παιδείας και καλλιεργημένης πολιτικής συνείδησης, το οποίο θα ήταν σημαντικό να το προσθέταμε στο οικονομικό έλλειμμα. Δεν έχει να κάνει, όπως ισχυρίζεται μία μερίδα του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου της χώρας μας, μόνο με την αδυναμία ύπαρξης εκσυγχρονιστικού πνεύματος και την κυριαρχία της δημαγωγίας και ενός λαϊκισμού που μας κάνει να πιστεύουμε ότι υπαίτιοι για τα προβλήματα και τις ταλαιπωρίες μας είναι οι άλλοι και ιδιαιτέρως οι ξένοι, οι πολιτικοί, οι ταγοί. Το έλλειμμα αυτό έρχεται ως αποτέλεσμα μίας εικοσαετίας θριάμβου της ιδιωτικής τηλεόρασης, αλλά και μιας τριακονταετίας στην οποία η πολιτική επεχείρησε έναν μετασχηματισμό αποθέωσης των δικαιωμάτων και αποδόμησης των αξιών που οδηγούσαν τους ανθρώπους σε κοινωνική αποδοχή με βάση το κοινό καλό, χαράσσοντας μία στρατηγική ανομίας και αμνήστευσης οποιαδήποτε αήθικης συμπεριφοράς, καθιστώντας την απουσία μέτρου και ήθους κανόνα. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτών των ελλειμμάτων οι πολιτικές εκπομπές στην τηλεόραση και η ψυχαγωγία, που καθοδήγησαν έντεχνα στην πορεία του άνευ μέτρου καταναλωτισμού και στην πεποίθηση ότι «όλοι το ίδιο είναι». Δεν κρίνεται σε επίπεδο ιδεών ούτε επάρκειας προσώπων η πολιτική, αλλά αποθεώθηκε η εξυπηρέτηση με κάθε κόστος για την πατρίδα και την κοινωνία των συμφερόντων οργανωμένων ομάδων ή και ατόμων που είχαν την δυνατότητα πρόσβασης στην εξουσία.
Η πολιτική και η πνευματική ελίτ της πατρίδας μας επένδυσε στον φαύλο κύκλο του ελλείμματος κριτικής παιδείας και καλλιεργημένης πολιτικής συνείδησης, μολονότι στη θεωρία ήταν και φαίνεται να είναι αντίθετη. Αδιαφόρησε για την τήρηση κανόνων στοιχειώδους δεοντολογίας τόσο στην πολιτική όσο και στα ΜΜΕ, ανέδειξε πρόσωπα τα οποία αδυνατούν να λειτουργήσουν με βάση τον στοιχειώδη κανόνα της αντιπαράθεσης όχι σε επίπεδο συνθηματολογίας ή εύκολου και ταχέως εντυπωσιασμού ή εμπάθειας, αλλά στο επίπεδο των ιδεών, των στάσεων ζωής και των προτάσεων, τόσο σε συλλογικό όσο και σε διαπροσωπικό και υπαρξιακό επίπεδο.
Αυτή η αντιπαράθεση (controversy) ξεκινά από την παιδεία. Γιατί δεν υπήρξαν μηχανισμοί, είτε κρατικοί είτε κοινωνικοί, που να ευνοούν την πολυφωνία τόσο στο πανεπιστήμιο όσο και στο σχολείο; Ένας ιδεολογικός μονοτροπισμός επικράτησε ή η αδιαφορία για τον διάλογο. Το παιδευτικό και πολιτικό έλλειμμα δεν προέκυψε ξαφνικά. Αν δούμε τη λειτουργία του σχολείου τα τελευταία χρόνια θα διαπιστώσουμε ότι ευνοήθηκε η παροχή γνώσης με βάση συγκεκριμένα προγράμματα, τα οποία μπορεί θεωρητικά να ήταν φιλελεύθερα, δεν συνοδεύονταν όμως από ένα συνδυασμένο κλίμα ευνομίας, συνειδητοποίησης δικαιωμάτων και υποχρεώσεων και την ίδια στιγμή από μία απόπειρα να γίνουν γνωστές και κατανοητές από την πλευρά της νεώτερης γενιάς οι αξίες τόσο της παράδοσης όσο και του εκσυγχρονισμού. Γιατί η ελληνική κοινωνία βάφτισε την παράδοση φολκλόρ, για να την καταστήσει ακίνδυνη, ενώ τον εκσυγχρονισμό τον χρησιμοποίησε ως όραμα ψευδαίσθησης ότι εξευρωπαϊζόμαστε, χωρίς να τον συνοδεύει από την πολιτική και κοινωνική βούληση να τον ενισχύσει με την τήρηση των νόμων που ψηφίζονταν με θεωρητικό σκοπό να λειτουργήσει ως κοινωνία προσώπων το κράτος μας.
Από την άλλη, η πρακτική της βάσης για την παιδεία ήταν η διεκδίκηση της βελτίωσης της οικονομικής θέσης των εκπαιδευτικών, οι μαζικοί διορισμοί, χωρίς να δικαιολογούνται από τις πραγματικές ανάγκες (κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα την τρέχουσα χρονιά), ο εντοπισμός της προόδου στην μάθηση με κριτήριο την βελτίωση των υλικών υποδομών του σχολείου και όχι με την ενθάρρυνση, από την πλευρά του κράτους και των αναλυτικών προγραμμάτων, της αντιπαράθεσης σε επίπεδο ιδεών, προτύπων και αξιών, η οποία θα καλλιεργούσε όχι έναν στείρο κομματικό λόγο, αλλά την καλλιέργεια της γνήσιας πολιτικής σκέψης. Πρέπει ο μαθητής να φτάσει στην Τρίτη Λυκείου για να διαβάσει τον Επιτάφιο του Περικλή, με απαξίωση της σημασίας του αφού δεν εξετάζεται στις Πανελλήνιες. Τελειώνει ο μαθητής το Λύκειο και δεν έχει διδαχτεί κάτι ουσιαστικό από την πολιτική σκέψη του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, εκτός από όσους πρόκειται να ακολουθήσουν τις ανθρωπιστικές επιστήμες. Δεν ψηφίζουν όμως μόνο αυτοί, αλλά όλοι. Ενίοτε και τα πανεπιστημιακά προγράμματα στις ανθρωπιστικές επιστήμες δεν περιλαμβάνουν την γόνιμη ενασχόληση με τα κείμενα αυτά. Την ίδια στιγμή το Πανεπιστήμιο ελάχιστη σχέση έχει με τις τοπικές και ευρύτερες κοινωνίες, καθώς οι πανεπιστημιακές ελίτ λειτουργούν στην λογική του ακαδημαϊσμού ή της ενασχόλησής τους με τα πολιτικά κόμματα, συνήθως προς στήριξιν του συστήματος και όχι με σκοπό την διασπορά της γνώσης και του προβληματισμού σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, παρά την δυνατότητα που ιδίως το Διαδίκτυο σήμερα προσφέρει. Ταυτόχρονα, το εκπαιδευτικό σύστημα δεν ενθαρρύνει ούτε προστατεύει την χαρισματικότητα, ούτε στοιχειωδώς αξιολογεί τόσο αυτούς που διδάσκουν όσο και όσους διδάσκονται, ενώ οι οικογένειες δεν είναι σε θέση ούτε να εκτιμήσουν τι γίνεται ούτε να στηρίξουν φιλότιμες προσπάθειες. Βασιλιάς είναι το παιδί και τα δικαιώματά του.
Παιδεία όμως σημαίνει την καλλιέργεια της σύνολης ύπαρξης του ανθρώπου. Την εκζήτηση απόκτησης ταυτότητας, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. «Ποιος είμαι;» και «πού ανήκω;». Η παιδεία όμως αποτελεί και αντανάκλαση των στόχων του «συλλογικώς ανήκειν». Μία ματιά στα αναλυτικά προγράμματα του σχολείου μας πείθει για την ουσιαστική απουσία συλλογικής προτεραιότητας που να εμπιστεύεται ουσιαστικά και να καταδεικνύει και την δική μας παράδοση. Επικράτησε η λογική της προσαρμογής μας στη νεωτερικότητα, στην πολυπολιτισμικότητα, στην προτεραιότητα του ιδιωτικού σε βάρος του δημοσίου, του ατομικού σε βάρος του συλλογικού και θεοποιήθηκαν άλλα τέτοια ιδεολογήματα. Η απόπειρα να ξαναγραφτεί η Ιστορία για να μην ενοχλεί το παρελθόν, η αίσθηση ότι η θρησκεία μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας εθνικισμού, ρατσισμού και ξενοφοβίας και όχι ως συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς μας, που ακριβώς αποτρέπει άμεσα τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, ενώ μπορεί να συμβάλει κάτω από προϋποθέσεις που εύκολα μπορούν να δημιουργηθούν στην στήριξη ενός υγιούς πατριωτισμού, η άκριτη υιοθέτηση ξένων προτύπων ζωής όχι μόνο από την κοινωνία, αλλά και από το σχολείο, το οποίο εκ των πραγμάτων καλείται να είναι πιο συντηρητικό και όχι άγαν φιλελεύθερο, είχαν ως αποτέλεσμα να αποστασιοποιηθούμε από παιδεία που θα λειτουργεί κριτικά και όχι ως μηχανισμός πρόσκτησης και κατανάλωσης γνώσεων, με σκοπό την ένταξη σε μία μοντέρνα κοινωνία που θα λειτουργεί με αποκλειστική της προτεραιότητα την οικονομία.
Αυτό το πρότυπο λειτούργησε ως βάση για την ακρισία που μας χαρακτήρισε και εν πολλοίς εξακολουθεί να μας χαρακτηρίζει. Γιατί, παρά την φαινομενική απόπειρα για συμμάζεμα και περισσότερη πειθαρχία στη συμπεριφορά των ανθρώπων, τα ελλείμματα εξακολουθούν να υφίστανται. Για τη θεραπεία τους προϋποτίθεται προσωπικός κόπος. Προϋποτίθεται η οικειοποίηση μιας γλώσσας, η οποία είναι πολύ πλούσια σε εκφραστικά και νοηματικά δεδομένα, όμως έχει υποκύψει και αυτή στις τεχνοκρατικές προτεραιότητες της εποχής και της κοινωνίας. Η ακρισία ξεκινά από το Δημοτικό και το Γυμνάσιο, χρόνια- πυλώνες της καλλιέργειας της κριτικής σκέψης (γιατί το Λύκειο είναι προσανατολισμένο στις εξετάσεις, στις οποίες το κόμμα, το ιώτα και η κεραία αποτελούν τη βάση των οδηγιών του Υπουργείου προς τους διορθωτές και όχι η ωριμότητα στη σκέψη του εξετασθέντος), τα οποία όμως δεν είναι εύκολο να συναγωνισθούν τον θρίαμβο της εικονικής πραγματικότητας στην οποία ζούνε τα παιδιά. Όταν επικρατεί η ευκολία του ανεβάσματος εικόνων, μηνυμάτων, τραγουδιών, πώς μπορεί να γίνει το σπουδαίο βήμα της διαμόρφωσης άποψης μέσα από τον διάλογο για όλα αυτά, μέσα από την αντιπαράθεση;
Από την άλλη, η πολιτική αντιμετωπίζεται μέσα στην εικονική πραγματικότητα και μέσα στην καταιγίδα της κρίσης ως ο αδύναμος κρίκος στη διακονία του συνόλου. Μας ενδιαφέρουν μόνο οι πολιτικοί, οι προθέσεις των οποίων αμφισβητούνται εκ των προτέρων. Οι ιδέες των οποίων δεν υπάρχει λόγος να υφίστανται. Ο πολιτικός είναι μόνο διαχειριστής και όχι εμπνευστής. Η αντιπαράθεση έχει να κάνει μόνο με το είδος της πολιτικής διαχείρισης της κρίσης στο σήμερα και όχι με γνώμονα το μέλλον.
Αυτός ο δρόμος που δύσκολα θα βγάλει κάπου διαφορετικά, έρχεταιως επιστέγασμα μιας πραγματικότητας η οποία στηρίζεται στην ακρισία, χάριν της κατανάλωσης. Η αδυναμία παρακολούθησης διαλόγου και συμμετοχής σ’ αυτόν είναι εν μέρει καρπός και της ιδιωτικής τηλεόρασης, η οποία στις πολιτικές εκπομπές και στα δελτία ειδήσεων καλλιέργησε ουσιαστικά την ακρισία. Η συνθηματολογία, οι διαξιφισμοί, η πρόσκληση ανθρώπων χαμηλού πολιτικού και γλωσσικού βεληνεκούς με γνώμονα την τηλεθέαση, de facto ή και κατασκευασμένη, μας έθισε στο να αντιμετωπίζουμε την πολιτική όχι ως διακονία του συνόλου ή ως τον τρόπο με τον οποίο θα διασφαλισθεί η ευνομία, αλλά ως την συνομοταξία η οποία αποσκοπεί στο ίδιον όφελος και στο όφελος εκείνων που λειτουργούν ως παρατρεχάμενοι της εκάστοτε εξουσίας. Η πολιτική σκέψη είναι για λίγους και όχι για τους πολλούς. Η κριτική που ασκείται σε οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη στις ειδησεογραφικές πύλες του Διαδικτύου αναδεικνύει το πρόβλημα. Επικρατεί η λογική του ότι «τα γνωρίζω όλα» και ότι «οι πολιτικοί πρέπει να κάνουν αυτό που εγώ πιστεύω, αλλιώς...». Κι ενώ φαίνεται να υπάρχει, επιτέλους, ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον σήμερα, καθώς συνειδητοποιούμε ότι από την οικονομική κρίση δεν μπορούμε να βγούμε χωρίς πολιτικούς και πολιτική, επιμένουμε, με τη βοήθεια της τεχνολογίας, να συνθηματολογούμε, να βρίζουμε, να τρολάρουμε, να λειτουργούμε όχι ως σκεπτόμενοι άνθρωποι, με ιδέες, συγκρότηση, θέαση του ευρύτερου γίγνεσθαι, ευρωπαϊκού και παγκόσμιου, αλλά ως εκείνοι που θεωρούμε ότι για όλα υπάρχουν μαγικές λύσεις ή ότι αρκεί η υπομονή για να λυθούν οι δυσκολίες. Πολιτική για το σύνολο, στο οποίο ανήκουμε εμείς, δύσκολα μπορεί να λειτουργήσει. Πολιτική για την πατρίδα, όχι για την επικράτηση εις βάρος όλων των άλλων ή για την αυτοεγκατάλειψή μας σε ένα πολυπολιτισμικό μόρφωμα, και πάλι φαίνεται δύσκολο να ανακύψει.
Ποια είναι η αποστολή της Θεολογίας σε έναν τέτοιο περίγυρο;
Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, θεωρούμε ότι πρωτίστως θα πρέπει νααντιπαρατεθούμε, εντός των κόλπων μας, με δύο ερωτήματα. Με το αν η Εκκλησία υπάρχει μόνο στην εσχατολογική της διάσταση και με το σημαίνει εκκοσμίκευση. Κατά τη γνώμη μας η Εκκλησία, χωρίς να απορρίπτει το «αεί», υπάρχει και θα υπάρχει και για το «νυν» του κόσμου. Αυτό σημαίνει ότι η Εκκλησία έχει μία αποστολή στην Ιστορία, που δεν είναι μόνο η κήρυξη της Βασιλείας του Θεού και της προσδοκίας της ανάστασης, αλλά η βίωση της Βασιλείας εδώ και τώρα. Και αυτή η βίωση δεν μπορεί να είναι προσανατολισμένη στους τοίχους του ναού ούτε στη σωτηρία της ψυχής. Η Εκκλησία καλείται να κάνει Έξοδο στην Ιστορία δια της θεολογίας της. Να διακηρύξει την ανάγκη για Βασιλεία του Θεού και δικαιοσύνη, δηλαδή για αγάπη, ελευθερία και αλληλεγγύη, η οποία αγκαλιάζει τους πάντες αλλά και βιώνεται μέσα σε συλλογικά σχήματα, τα οποία ο Θεός δεν επέτρεψε να καταργηθούν, όπως είναι η πατρίδα. Γιατί είναι ωραία τα οικουμενικά οράματα, αλλά οι χριστιανοί στον κόσμο αυτό έχουμε πατρίδα. Ο χριστιανός είναι πολίτης. Αυτό σημαίνει ότι φέρει ευθύνη για την επιλογή του να ψηφίσει, ποιον θα ψηφίσει και αν δεν ψηφίσει. Δεν αρκεί να κατηγορούμε τους πολιτικούς και να αθωώνουμε τους εαυτούς μας από την ευθύνη να διαλέγουμε με γνώμονα την πορεία προς την συλλογική πρόοδο.
Από την άλλη χρειάζεται να ξαναδούμε το ζήτημα της εκκοσμίκευσης. Φοβόμαστε τον διάλογο με τον κόσμο, ενώ έχουμε ως βάση γι’ αυτόν μία καταπληκτική και μοναδική από κάθε άποψη παιδεία. Και δεν μιλούμε μόνο για το Ευαγγέλιο ή την ασκητική μας παράδοση που δίνει απάντηση ακόμη και σε ερωτήματα που θέτουν οι σύγχρονες επιστήμες του ανθρώπου (ψυχολογία, ψυχανάλυση). Μιλούμε για την πατερική σύνθεση του ελληνοχριστιανισμού, η οποία μπορεί να αποτελέσει τη ρίζα για να ξαναφιλοσοφήσουμε την υπαρξιακή διάσταση της ζωής. Κι εδώ μας χρειάζεται η εξάρτυση της γλώσσας, των κειμένων και της φιλοσοφίας ως βάση για να προχωρήσουμε στον πνευματικό λόγο και την κριτική διάσταση της σκέψης στην οποία μας οδηγεί το Ευαγγέλιο. Φοβόμαστε όμως ενίοτε γιατί δεν έχουμε δει το πνεύμα της εκκλησιαστικής ζωής και μένουμε κολλημένοι στο γράμμα.
Τόσο για εμάς όσο και για τους νεώτερους δεν είναι αργά να κάνουμε μία νέα αρχή. Ας ελπίσουμε ότι η απουσία ουσιαστικού προβληματισμού των πολιτικών και των «πνευματικών» ελίτ της κοινωνίας μας, που θέλουν να μας πείσουν ότι ο εκσυγχρονισμός με γνώμονα την ευρωπαϊκή καθοδήγηση και σύμφωνα με τις επιταγές αυτών που διαχειρίζονται την οικονομία, είναι η μόνη λύση, ότι δεν θα μας καθηλώσει σε μία ακόμη τριακονταετία ακρισίας και απαιδευσίας. Στο χέρι μας είναι, δια της θεολογίας και της εκκλησιαστικής ζωής, να κάνουμε το βήμα για την Έξοδο από τα μεγάλα τείχη, τα οποία χτίσαμε ή αφήσαμε να χτιστούν γύρω μας.
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Τρίτη, 26 Νοέμβριος 2013 10:48
Η εορτή της Αγίας Αικατερίνης στην Κατερίνη
Με κατάνυξη, ιεροπρέπεια και με την συμμετοχή ολοκλήρου του χριστεπωνύμου πληρώματος της Κατερίνης, εορτάστηκε η ιερά μνήμη της Αγίας Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης, της πανσόφου και πολιούχου της πόλεως της Κατερίνης.
Την παραμονή της εορτής, Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.Ιγνάτιος, Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ.Χρυσόστομος, επισκέφθηκαν στο Επισκοπείο τον Σεβασμιώτατο Γέροντα Μητροπολίτη κ.Αγαθόνικο, επήραν την ευχή του και ξεκίνησαν τις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Στην συνέχεια κλήρος και λαός υποδέχθηκαν στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Αικατερίνης, την θαυματουργό ιερά εικόνα, της Παναγίας της Πέτρας, που εβάσταζε στα χέρια του ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής και ακολούθως τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ.Χρυσοστόμου, ο οποίος συγκίνησε τους πιστούς με τον εορταστικό λόγο του προς την πανεύφημη νύμφη του Χριστού, Αγία Αικατερίνη, καθώς ανέλυσε θεολογικώς τον αρραβώνα της Αγίας με τον Χριστό, τον ομολογιακό βίο της και το φρικτό μαρτύριό της.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής Δευτέρα 25 Νοεμβρίου τελέσθηκε πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον μεγαλώνυμο Ιερό Ναό της θείας Αναλήψεως, στην Κατερίνη, όπου και η εφέστιος ιερά εικόνα της Αγίας, ιερουργούντων των δύο Σεβασμιωτάτων Αρχιερέων, πολλών κληρικών και εκλεκτών χορών νέων Ιεροψαλτών, που επαξίως ύμνησαν και έψαλλαν την Αγία.
Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, ακολούθησε συγκινητική και ιδιαίτερα μεγαλόπρεπη η λιτάνευση της ιεράς εικόνος και του χαριτοβρύτου ιερού λειψάνου της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης στους δρόμους της πόλεως, όπου από την εξέδρα του Δημαρχείου Κατερίνης, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης κ.Ιγνάτιος μίλησε για το πρόσωπο της Αγίας, για την μαρτυρία της, για την χαρακτηριστική, σταθερή, φλογερή και ζέουσα πίστη της, επικαλούμενος τις ευχές και τις πρεσβείες της. Αναφέρθηκε ακόμη στον ασθενούντα πολυσέβαστο Γέροντα Μητροπολίτη κ.Αγαθόνικο δια πολλών θερμών λόγων, τον χαρακτήρισε για άλλη μια φορά άνθρωπο της αγάπης και της προσευχής και διδάσκαλο της αυστηρής πνευματικής ζωής, του χρέους και της υψηλής ευθύνης, αληθινό πνευματικό πατέρα που ακόμη και τώρα, ευρισκόμενος στην ασθένειά του δέεται για όλα τα πνευματικά του παιδιά.
Και στο τέλος ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ.Χρυσόστομο, η παρουσία του οποίου λάμπρυνε την φετινή πανήγυρι της Αγίας και έδωσε χαρά και ενίσχυση στο φιλάγιο ποίμνιο της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ δεν παρέλειψε να εκφράσει και την ευγνωμοσύνη του προς τον ιερό κλήρο της τοπικής Εκκλησίας, τους άρχοντες, τον φιλόχριστο στρατό και τον περιούσιο λαό του Θεού, για την ενεργό συμμετοχή, συμπροσευχή και παρουσία τους στην εορτή της πολιούχου και προστάτιδός τους Αγίας Αικατερίνης, της θαυματουργού.
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Την παραμονή της εορτής, Κυριακή 24 Νοεμβρίου 2013, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.Ιγνάτιος, Τοποτηρητής της Ιεράς Μητροπόλεως Κίτρους, και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων κ.Χρυσόστομος, επισκέφθηκαν στο Επισκοπείο τον Σεβασμιώτατο Γέροντα Μητροπολίτη κ.Αγαθόνικο, επήραν την ευχή του και ξεκίνησαν τις λατρευτικές εκδηλώσεις προς τιμήν της Αγίας Αικατερίνης. Στην συνέχεια κλήρος και λαός υποδέχθηκαν στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό της Αγίας Αικατερίνης, την θαυματουργό ιερά εικόνα, της Παναγίας της Πέτρας, που εβάσταζε στα χέρια του ο Σεβασμιώτατος Τοποτηρητής και ακολούθως τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Χαλκίδος κ.Χρυσοστόμου, ο οποίος συγκίνησε τους πιστούς με τον εορταστικό λόγο του προς την πανεύφημη νύμφη του Χριστού, Αγία Αικατερίνη, καθώς ανέλυσε θεολογικώς τον αρραβώνα της Αγίας με τον Χριστό, τον ομολογιακό βίο της και το φρικτό μαρτύριό της.
Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής Δευτέρα 25 Νοεμβρίου τελέσθηκε πανηγυρικό Αρχιερατικό Συλλείτουργο στον μεγαλώνυμο Ιερό Ναό της θείας Αναλήψεως, στην Κατερίνη, όπου και η εφέστιος ιερά εικόνα της Αγίας, ιερουργούντων των δύο Σεβασμιωτάτων Αρχιερέων, πολλών κληρικών και εκλεκτών χορών νέων Ιεροψαλτών, που επαξίως ύμνησαν και έψαλλαν την Αγία.
Μετά το πέρας της θείας λειτουργίας, ακολούθησε συγκινητική και ιδιαίτερα μεγαλόπρεπη η λιτάνευση της ιεράς εικόνος και του χαριτοβρύτου ιερού λειψάνου της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Αικατερίνης στους δρόμους της πόλεως, όπου από την εξέδρα του Δημαρχείου Κατερίνης, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης κ.Ιγνάτιος μίλησε για το πρόσωπο της Αγίας, για την μαρτυρία της, για την χαρακτηριστική, σταθερή, φλογερή και ζέουσα πίστη της, επικαλούμενος τις ευχές και τις πρεσβείες της. Αναφέρθηκε ακόμη στον ασθενούντα πολυσέβαστο Γέροντα Μητροπολίτη κ.Αγαθόνικο δια πολλών θερμών λόγων, τον χαρακτήρισε για άλλη μια φορά άνθρωπο της αγάπης και της προσευχής και διδάσκαλο της αυστηρής πνευματικής ζωής, του χρέους και της υψηλής ευθύνης, αληθινό πνευματικό πατέρα που ακόμη και τώρα, ευρισκόμενος στην ασθένειά του δέεται για όλα τα πνευματικά του παιδιά.
Και στο τέλος ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Χαλκίδος κ.Χρυσόστομο, η παρουσία του οποίου λάμπρυνε την φετινή πανήγυρι της Αγίας και έδωσε χαρά και ενίσχυση στο φιλάγιο ποίμνιο της Ιεράς Μητροπόλεως, ενώ δεν παρέλειψε να εκφράσει και την ευγνωμοσύνη του προς τον ιερό κλήρο της τοπικής Εκκλησίας, τους άρχοντες, τον φιλόχριστο στρατό και τον περιούσιο λαό του Θεού, για την ενεργό συμμετοχή, συμπροσευχή και παρουσία τους στην εορτή της πολιούχου και προστάτιδός τους Αγίας Αικατερίνης, της θαυματουργού.
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Τρίτη, 26 Νοέμβριος 2013 10:46
Ένα αξέχαστο, δημιουργικό πρωινό για τα παιδιά της Ευαγγελίστριας Πειραιώς!!
Τα παιδιά των Κατηχητικών Τμημάτων των παιδιών του Δημοτικού της ενορίας Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, με τον ερχομή του Χειμώνα έζησαν ένα πρωτότυπο πρωινό, πραγματική έκπληξη, στο πλαίσιο του προγράμματος "ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει..."!
Όλα τα παιδιά, όλων των ηλικιών, σε όλα τα τμήματα δημιούργησαν με τα χέρια τους ένα αληθινό χειροτέχνημα, όμορφη διακόσμηση με γούστο
Και το κυριώτερο, την κατασκευή, φεύγοντας για το σπίτι τους, με ζωγραφισμένη τη χαρά στο πρόσωπό τους, την πήραν για να τους θυμίζει το πρωτότυπο αυτό πρωινό!
Την όλη οργάνωση, έμπνευση, ευθύνη και συντονισμό του καινοτόμου αυτού πρωινού, είχε το πρώην στέλεχος της Ενορίας και επί 20ετία Νηπιαγωγός στον Παιδικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς η κα Γιώτα Τιλκερίδου-Κοντιζά, η οποία με ξεχωριστό κέφι εμψύχωσε μικρά και μεγάλα παιδιά, σε σημείο που όλα να εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους και να ομολογούν ότι οι στιγμές που έζησαν κοντά της, θα τους μείνουν αξέχαστες!
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Όλα τα παιδιά, όλων των ηλικιών, σε όλα τα τμήματα δημιούργησαν με τα χέρια τους ένα αληθινό χειροτέχνημα, όμορφη διακόσμηση με γούστο
Και το κυριώτερο, την κατασκευή, φεύγοντας για το σπίτι τους, με ζωγραφισμένη τη χαρά στο πρόσωπό τους, την πήραν για να τους θυμίζει το πρωτότυπο αυτό πρωινό!
Την όλη οργάνωση, έμπνευση, ευθύνη και συντονισμό του καινοτόμου αυτού πρωινού, είχε το πρώην στέλεχος της Ενορίας και επί 20ετία Νηπιαγωγός στον Παιδικό Σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς η κα Γιώτα Τιλκερίδου-Κοντιζά, η οποία με ξεχωριστό κέφι εμψύχωσε μικρά και μεγάλα παιδιά, σε σημείο που όλα να εκφράζουν τον ενθουσιασμό τους και να ομολογούν ότι οι στιγμές που έζησαν κοντά της, θα τους μείνουν αξέχαστες!
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Τρίτη, 26 Νοέμβριος 2013 10:39
Η Κρητική παράδοση στο "ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει..."
Στα πλαίσια των εκδηλώσεων «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει...», του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, και ειδικότερα στο 15νθήμερο αφιέρωμα για την ΚΡΗΤΗ, πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 23 Νοεμβρίου 2013, ένα αφιέρωμα στην Κρητική Παράδοση.
Στη γνωριμία μας με την Μουσικοχορευτική παράδοση της Μεγαλονήσου, έγινε αναφορά στην ιστορία των Κρητικών χορών, παρουσιάστηκαν οι πιο γνωστοί χοροί του νησιού και τέλος διδάχτηκαν χοροί οι οποίοι δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι και άγνωστοι στο ευρύ κοινό.
Τέλος έγιναν και παρουσιάσεις των ανδρικών και γυναικείων κρητικών φορεσιών.
Την ευθύνη του προγράμματος είχε ο κ. Θοδωρής Τσόντος, χοροδιδάσκαλος και Πρόεδρος της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά «ΟΜΟΝΟΙΑ».
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Στη γνωριμία μας με την Μουσικοχορευτική παράδοση της Μεγαλονήσου, έγινε αναφορά στην ιστορία των Κρητικών χορών, παρουσιάστηκαν οι πιο γνωστοί χοροί του νησιού και τέλος διδάχτηκαν χοροί οι οποίοι δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι και άγνωστοι στο ευρύ κοινό.
Τέλος έγιναν και παρουσιάσεις των ανδρικών και γυναικείων κρητικών φορεσιών.
Την ευθύνη του προγράμματος είχε ο κ. Θοδωρής Τσόντος, χοροδιδάσκαλος και Πρόεδρος της Αδελφότητας Κρητών Πειραιά «ΟΜΟΝΟΙΑ».
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Τρίτη, 26 Νοέμβριος 2013 10:05
Xωρίς βροχή τελέσθηκε ο Πανηγυρικός Εσπερινός, προς τιμή και μνήμη του Αγίου Στυλιανού, προστάτη του Ιδρύματος Κ.Α.Α.Π. Βούλας.
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος πανηγυρίζει με κάθε λαμπρότητα και Εκκλησιαστική τάξη το Ιερό Παρεκκλήσιο του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, Άγιος Στυλιανός, το οποίο ευρίσκεται εντός του ιδρύματος του Κ.Α.Α.Π. (πρώην Π.Ι.Κ.Π.Α) Βούλας.
Την Παραμονή της Εορτής, Δευτέρα 25 Νοεμβρίου, στις 6.00 μ.μ., τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετά Αρτοκλασίας, από τον π. Αντώνιο Χρήστου Εφημέριο του Ι.Ν. Αγίου Νεκταρίου Βούλας και Υπεύθυνο Ιερέα του Ιδρύματος, με τη συμμετοχή όσων παιδιών του Ιδρύματος μπόρεσαν να μετακινηθούν, του προσωπικού που εφημέρευε, αρκετών εθελοντών, καθώς και προσκυνητών από την ευρύτερη περιοχή.
Στο τέλος του Εσπερινού έγινε η ομιλία του π. Αντωνίου, ο οποίος αναφέρθηκε στην γενναία απόφαση του Αγίου να πουλήσει τα υπάρχοντά του, σε αντίθεση με τον νέο της Ευαγγελικής περικοπής της περασμένης Κυριακής, ο οποίος λυπήθηκε να ακολουθήσει το Χριστό εξαιτίας των πολλών χρημάτων που κατείχε. Στη συνέχεια ο ομιλητής τόνισε ότι ο Άγιος Στυλιανός είναι Προστάτης των παιδιών και τα παιδιά του Ιδρύματος να μη διστάσουν να θεωρούν ότι το παιδί που κρατάει ο Άγιος στην Εικόνα του, ότι είναι ο ίδιος τους ο εαυτός τους εκεί και ο Άγιος συνεχώς δέεται στον Θεό για εκείνα και τα προστατεύει.
Στη συνέχεια έγινε η Ιερά Λιτάνευση της Εικόνος του Αγίου Στυλιανού, σε όλα τα τμήματα του Ιδρύματος, για να την ασπαστούν τα παιδιά και το προσωπικό, οι οποίοι δεν μπόρεσαν να βρίσκονται στο Εκκλησάκι.
Την Τρίτη 26 Νοεμβρίου 2013, κορυφώνονται οι λατρευτικές πανηγυρικές εκδηλώσεις με τέλετη της Ακολουθίας του Όρθρου στις 7.30 π.μ. και εν συνεχεία η Πανηγυρική Θεία Λειτουργία
Εκ του Ιερού Παρεκκλησίου Κ.Α.Α.Π. Βούλας.
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Τρίτη, 26 Νοέμβριος 2013 10:02
Η επιστημονική ομάδα του κ. Σταύρου Μαμαλούκου στην Ι. Μ. Οδηγητρίας Λευκάδος.
Την Παρασκευή 8, Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Νοεμβρίου, ύστερα από θερμή παράκληση και ζωηρό ενδιαφέρον του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου κ. Θεοφίλου έφθασε στη Λευκάδα ο αξιότιμος κ. Σταύρος Μαμαλούκος, καθηγητής της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου Πατρών, συνοδευόμενος από ομάδα συνεργατών και φοιτητών του προκειμένου να μελετήσουν την αναστήλωση της ιστορικής Μονής Οδηγητρίας Λευκάδος. Παρόντες ήταν ο Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών κ. Π. Βοκοτόπουλος και ο Προϊστάμενος της 22ας Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων κ. Ιωάννης Χουλιαράς. Η Μονή αυτή, που ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα (εποχή Κομνηνών), αποτελεί το μοναδικό ιστορικό μνημείο στο νησί, που έρχεται από τα Βυζαντινά χρόνια.Την ευθύνη και τα έξοδα της φιλοξενίας της ομάδος των επιστημόνων στο τριήμερο εργασίας τους ανέλαβαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης προσωπικά και η Ιερά Μητρόπολη. Η όλη προσπάθεια αποτύπωσης και αρχιτεκτονικού σχεδιασμού της πολυσήμαντης – ιστορικά, αρχιτεκτονικά, εκκλησιαστικά και κοινωνικά – αυτής Μονής αποτελεί προσωπική επιτυχία και σημαντική συμβολή του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας.Ένα ακόμη, το σημαντικώτερο απ΄ όλα, ιστορικό και πνευματικό μνημείο της Λευκάδας πήρε το δρόμο για την αναστήλωσή του. Έργο που θα αποκαταστήσει κατά μεγάλο ποσοστό,τη φθαρμένη εικόνα των πολύτιμων ιστορικών μνημείων του νησιού.
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Δευτέρα, 25 Νοέμβριος 2013 12:51
Μία έκκληση αγάπης για όλα τα πλάτη και μήκη της γης
Του Σεβ. Μητροπολίτου Δημητριάδος κ. Ιγνατίου
«Δημοκρατία», 23/11/2013
«Δημοκρατία», 23/11/2013
Το δελτίο Τύπου και η έκκληση της Ιεράς Μητροπόλεως Χονγκ Κόνγκ, με αφορμή τον φοβερό τυφώνα Χαϊγιάν, που σάρωσε τις Φιλιππίνες, έρχεται να μας θυμίσει πως η παγκοσμιοποίηση δεν αφορά μόνον οικονομία και επικοινωνίες, αλλά και τον ανθρώπινο πόνο, που, μέσω της ταχύτατης δικτύωσης, μας αφορά προσωπικά, έστω κι αν το επίκεντρό του απέχει από τον μικρόκοσμό μας κάποιες δεκάδες χιλιάδες χιλιόμετρα.
Η Ιερά Μητρόπολις Χονγκ Κονγκ και Άπω Ανατολής ιδρύθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως το έτος 1996. Το ίδιο έτος αναγνωρίσθηκε επίσημα από την Κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ. Περιλαμβάνει το Χονγκ Κονγκ, την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το Μακάο, την Ταϊβάν, τις Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, την Καμπότζη, το Λάος, την Ταϊλάνδη, την Μυανμάρ και την Μογγολία.
Εκτάσεις αχανείς στην δικαιοδοσία της. Αμελητέα όμως η παρουσία της, σε αναλογία με τις εκατοντάδες εκατομμυρίων των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί. Ένας σπόρος μέσα σε ένα απέραντο δάσος. Ένα ξεκίνημα όμως, όπως εκείνο, πριν δυο χιλιάδες χρόνια σε μια αχανή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που έμελλε να αλλάξει την ιστορία του κόσμου. Μια φωνή Ορθοδοξίας, που ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας και που μεταφέρει την κραυγή της απελπισίας από κάθε είδους προβλήματα και αδιέξοδα της μισής σχεδόν Ασίας προς όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα προς την Εκκλησία του Χριστού παγκοσμίως.
Πριν δέκα μέρες, στις 8 Νοεμβρίου, η κραυγή αυτή ακούστηκε δυνατότερα από τις Φιλιππίνες, μετά το πέρασμα του τυφώνα. Από εκεί, που η κατάσταση θύμισε την τραγωδία από το τσουνάμι της Ινδονησίας, το 2004, με ολόκληρα χωριά εξαφανισμένα, με πτώματα χαμένα μέσα στη λάσπη, με εξακόσιες χιλιάδες αστέγων, με την ανθρώπινη δυστυχία στο απόλυτο τραγικό της μεγαλείο.
Στον κυκεώνα αυτόν βρέθηκαν παρασυρμένες και οι μικρές Ορθόδοξες κοινότητες, μαζί με την Γυναικεία Ιερά Μονή που βρίσκεται στην περιοχή Μασμπάντε και το Νηπιαγωγείο που φιλοξενεί 70 πτωχά παιδιά και λειτουργεί με ευθύνη του Μοναστηριού.
Οι λιγοστές δυνάμεις της Ιεράς Μητροπόλεως δεν στάθηκαν ικανές να την κρατήσουν σε αδράνεια. Ήδη έχει στείλει μια πρώτη μικρή βοήθεια για την αγορά και διανομή ποσίμου νερού και ειδών πρώτης ανάγκης. Αναμένει όμως τη βοήθεια εκείνη, που θα της επιτρέψει να συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην τιτάνια προσπάθεια των φτωχών αγροτών των περιοχών που έπληξε ο τυφώνας να αντιμετωπίσουν την εξαθλίωση, τις επιδημίες και τον θάνατο. Η έκκληση αυτή σπάει τα στενά όρια μιας περιοχής και απευθύνεται σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης. Δεν πρόκειται όμως μόνον για υλική βοήθεια. Ίσως από την προφανή αυτή ανάγκη, κρύβεται μια γενικότερη και τραγικότερη υπενθύμιση:
Εκεί, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, όπου τα φτηνά εργατικά χέρια των πολυεθνικών εταιριών τροφοδοτούν τις ακόρεστες ανάγκες του Δυτικού κόσμου, μια Ορθόδοξη Μητρόπολη, με την παρουσία και το έργο της,στέκεται ως ανάχωμα στη μαζικοποίηση των ανθρώπων και διακηρύσσει την μοναδικότητα και την αξία του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Η Ορθόδοξη Μητρόπολη του Χονγκ-Κόνγκ, εξαρτημένη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και συντονισμένη με την πνευματικότητα της Μητέρας Εκκλησίας, δίνει τη μάχη της διάσωσης της ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας και επιμένει να οραματίζεται έναν κόσμο, απ΄ άκρη σ΄ άκρη της Γης, στηριγμένη στην ελπίδα, την πίστη και την αγάπη. Μάχη φαινομενικά χαμένη, μπροστά στη λαίλαπα της εκμετάλλευσης, της αδικίας και της θεοποιημένης κατανάλωσης. Μάχη όμως κερδισμένη, μπροστά στη δύναμη της Εκκλησίας του Χριστού, που απεδείχθη πάντα ισχυρότερη από τους σοφούς και τους ισχυρούς του κόσμου τούτου, αλλά και ικανή να μετατρέπει του ανθρώπους, από εγωιστικούς ανταγωνιστές, σε αδελφούς και «πλησίον».
Σε αυτούς του τελευταίους απευθύνεται η έκκληση της Ιεράς Μητροπόλεως Χόνγκ-Κονγκ. Και ως ελάχιστη συμβολή του άρθρου στην αγωνία και τον αγώνα της, παραθέτουμε τα στοιχεία του λογαριασμού για ενίσχυση του έργου της: Εθνική Τράπεζα: 103/296014-12
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Η Ιερά Μητρόπολις Χονγκ Κονγκ και Άπω Ανατολής ιδρύθηκε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως το έτος 1996. Το ίδιο έτος αναγνωρίσθηκε επίσημα από την Κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ. Περιλαμβάνει το Χονγκ Κονγκ, την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, το Μακάο, την Ταϊβάν, τις Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, την Καμπότζη, το Λάος, την Ταϊλάνδη, την Μυανμάρ και την Μογγολία.
Εκτάσεις αχανείς στην δικαιοδοσία της. Αμελητέα όμως η παρουσία της, σε αναλογία με τις εκατοντάδες εκατομμυρίων των ανθρώπων που βρίσκονται εκεί. Ένας σπόρος μέσα σε ένα απέραντο δάσος. Ένα ξεκίνημα όμως, όπως εκείνο, πριν δυο χιλιάδες χρόνια σε μια αχανή Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που έμελλε να αλλάξει την ιστορία του κόσμου. Μια φωνή Ορθοδοξίας, που ανοίγει ένα παράθυρο ελπίδας και που μεταφέρει την κραυγή της απελπισίας από κάθε είδους προβλήματα και αδιέξοδα της μισής σχεδόν Ασίας προς όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα προς την Εκκλησία του Χριστού παγκοσμίως.
Πριν δέκα μέρες, στις 8 Νοεμβρίου, η κραυγή αυτή ακούστηκε δυνατότερα από τις Φιλιππίνες, μετά το πέρασμα του τυφώνα. Από εκεί, που η κατάσταση θύμισε την τραγωδία από το τσουνάμι της Ινδονησίας, το 2004, με ολόκληρα χωριά εξαφανισμένα, με πτώματα χαμένα μέσα στη λάσπη, με εξακόσιες χιλιάδες αστέγων, με την ανθρώπινη δυστυχία στο απόλυτο τραγικό της μεγαλείο.
Στον κυκεώνα αυτόν βρέθηκαν παρασυρμένες και οι μικρές Ορθόδοξες κοινότητες, μαζί με την Γυναικεία Ιερά Μονή που βρίσκεται στην περιοχή Μασμπάντε και το Νηπιαγωγείο που φιλοξενεί 70 πτωχά παιδιά και λειτουργεί με ευθύνη του Μοναστηριού.
Οι λιγοστές δυνάμεις της Ιεράς Μητροπόλεως δεν στάθηκαν ικανές να την κρατήσουν σε αδράνεια. Ήδη έχει στείλει μια πρώτη μικρή βοήθεια για την αγορά και διανομή ποσίμου νερού και ειδών πρώτης ανάγκης. Αναμένει όμως τη βοήθεια εκείνη, που θα της επιτρέψει να συμβάλλει ακόμη περισσότερο στην τιτάνια προσπάθεια των φτωχών αγροτών των περιοχών που έπληξε ο τυφώνας να αντιμετωπίσουν την εξαθλίωση, τις επιδημίες και τον θάνατο. Η έκκληση αυτή σπάει τα στενά όρια μιας περιοχής και απευθύνεται σε όλα τα πλάτη και μήκη της γης. Δεν πρόκειται όμως μόνον για υλική βοήθεια. Ίσως από την προφανή αυτή ανάγκη, κρύβεται μια γενικότερη και τραγικότερη υπενθύμιση:
Εκεί, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή, όπου τα φτηνά εργατικά χέρια των πολυεθνικών εταιριών τροφοδοτούν τις ακόρεστες ανάγκες του Δυτικού κόσμου, μια Ορθόδοξη Μητρόπολη, με την παρουσία και το έργο της,στέκεται ως ανάχωμα στη μαζικοποίηση των ανθρώπων και διακηρύσσει την μοναδικότητα και την αξία του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά. Η Ορθόδοξη Μητρόπολη του Χονγκ-Κόνγκ, εξαρτημένη από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και συντονισμένη με την πνευματικότητα της Μητέρας Εκκλησίας, δίνει τη μάχη της διάσωσης της ανθρώπινης αξίας και αξιοπρέπειας και επιμένει να οραματίζεται έναν κόσμο, απ΄ άκρη σ΄ άκρη της Γης, στηριγμένη στην ελπίδα, την πίστη και την αγάπη. Μάχη φαινομενικά χαμένη, μπροστά στη λαίλαπα της εκμετάλλευσης, της αδικίας και της θεοποιημένης κατανάλωσης. Μάχη όμως κερδισμένη, μπροστά στη δύναμη της Εκκλησίας του Χριστού, που απεδείχθη πάντα ισχυρότερη από τους σοφούς και τους ισχυρούς του κόσμου τούτου, αλλά και ικανή να μετατρέπει του ανθρώπους, από εγωιστικούς ανταγωνιστές, σε αδελφούς και «πλησίον».
Σε αυτούς του τελευταίους απευθύνεται η έκκληση της Ιεράς Μητροπόλεως Χόνγκ-Κονγκ. Και ως ελάχιστη συμβολή του άρθρου στην αγωνία και τον αγώνα της, παραθέτουμε τα στοιχεία του λογαριασμού για ενίσχυση του έργου της: Εθνική Τράπεζα: 103/296014-12
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Δευτέρα, 25 Νοέμβριος 2013 12:45
14 & 15 Δεκεμβρίου: Έκθεση Βιβλίου στον Πειραιά
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Δευτέρα, 25 Νοέμβριος 2013 12:10
Συζήτηση με θέμα: "Αμαρτία και αναμαρτησία"
Στα πλαίσια των συζητήσεων για τα Ζητήματα Αγίας Γραφής και Πατερικής σκέψης που διοργανώνει το Γραφείο Νεότητος Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, την Τρίτη 26 Νοεμβρίου και ώρα 6.00-8.00 μ.μ. θα μιλήσει ο π. Δημήτριος Μπαθρέλλος, Διδάκτωρ Θεολογίας – Διδάσκων στο ΕΑΠ με θέμα: "Αμαρτία και αναμαρτησία". Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα ομιλιών του Ιδρύματος Ποιμαντικής Επιμόρφωσης, Αγίας Φιλοθέης 21 στην Πλάκα.
Γραφείο Νεότητας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
Γραφείο Νεότητας Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
Παρασκευή, 22 Νοέμβριος 2013 10:12
Δωροέκθεση 2013-2014 Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς
Εγκαινιάζεται η Δωροέκθεση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, που φέτος θα λειτουργεί στο κτίριο του πρώην Sprider (Τσαμαδού και Φίλωνος).
Τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 6:30 μ.μ. ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ θα τελέσει τον Αγιασμό Ενάρξεως της Δωροεκθέσεως. Η Δωροέκθεση θα λειτουργεί καθημερινώς από 10 το πρωί έως 8 το απόγευμα ενώ κάθε Σάββατο και Κυριακή από τις 10:30 έως και τη 1:30 το μεσημέρι.
Η αγορά των δώρων μας από την Δωροέκθεση αξίζει διπλά γιατί δίνουμε χαρά στα πρόσωπα που θα τα προσφέρουμε και βοηθάμε οικονομικά το μεγάλο φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Τη Δευτέρα 25 Νοεμβρίου 2012 και ώρα 6:30 μ.μ. ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ θα τελέσει τον Αγιασμό Ενάρξεως της Δωροεκθέσεως. Η Δωροέκθεση θα λειτουργεί καθημερινώς από 10 το πρωί έως 8 το απόγευμα ενώ κάθε Σάββατο και Κυριακή από τις 10:30 έως και τη 1:30 το μεσημέρι.
Η αγορά των δώρων μας από την Δωροέκθεση αξίζει διπλά γιατί δίνουμε χαρά στα πρόσωπα που θα τα προσφέρουμε και βοηθάμε οικονομικά το μεγάλο φιλανθρωπικό και ιεραποστολικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.
Πηγή: http://synodoiporia.blogspot.gr/
Κατηγορία:
Ειδήσεις - Νέα Ιερών Μητροπόλεων
