Με την συμμετοχή πολλών πιστών αλλά και μαθητών από όλα τα σχολεία της περιοχής μας, πραγματοποιήθηκε και φέτος η καθιερωμένη λιτανεία της Ιεράς Εικόνας του Αγίου Στυλιανού.

Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016, ανήμερα της εορτής του προστάτη Αγίου της Ενορίας μας, πλήθος παιδιών από νωρίς το απόγευμα συγκεντρώθηκε στην αίθουσα της Ενοριακής Νεανικής Εστίας του Ναού μας και με κατάνυξη συμμετείχε στην προετοιμασία της λιτανείας. Με την ιδιαίτερη φροντίδα των Κατηχητών, των Κατηχητριών και των Βοηθών Κατηχητών του Ναού μας σχηματίστηκαν σειρές παιδιών που προπορεύτηκαν της εικόνας. Ακολούθησαν τα παιδιά που διακονούν στο Ιερό Βήμα και η σημαία της Ενοριακής Νεανικής Εστίας με την εικόνα του Αγίου.

 Μαζί τους φυσικά και τα Στελέχη του Νεανικού μας Κατηχητικού έργου, οι Κατηχητές και οι Κατηχήτριές τους που με πολλή επιμέλεια φρόντισαν την άρτια συμμετοχή των παιδιών. 

Ευχόμαστε από καρδιάς σε όλους και ιδιαίτερα στα παιδιά μας να είναι πάντοτε βοηθός και προστάτης τους ο Άγιος μας στην ζωή τους και να τους χαριτώνει πνευματικά.

Δείτε φωτογραφικό υλικό: 

Πρός

ΠΑΥΛΟΣ ὁ Α΄

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Το εξαιρετικά επίκαιρο θέμα «Διαδίκτυο: Φίλος ή εχθρός;», παρουσίασε ο π. Λάζαρος Μαρόγιαννης, στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του τρίμηνου προγράμματος του Ναού, με τον τίτλο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο π. Λάζαρος συνέδεσε το θέμα, με τις επιπτώσεις του στην καθημερινή ζωή των παιδιών, η οποία στις μέρες μας έχει γίνει περισσότερη πολύπλοκη από παλαιότερες εποχές.

Είναι γεγονός ότι τα παιδιά σήμερα έχουν πολύ καλή επαφή με την τεχνολογία, με αποτέλεσμα να θεωρούν ως δεδομένα, πράγματα που παλαιότερα ήταν στην σφαίρα της φαντασίας.

Αρχικά ο ομιλητής έκανε μία μικρή αναδρομή στην ιστορία του διαδικτύου, το οποίο και χαρακτήρισε ως πολύ σπουδαίο εργαλείο.

Το διαδίκτυο λοιπόν, εμφανίζεται με την πρώτη του μορφή περίπου στο 1960, ως μέσο επικοινωνίας μεταξύ δύο πανεπιστημίων.

Στην πραγματικότητα της χώρας μας, αρχίζει να εμφανίζεται μετά το 1990, στα Ελληνικά σπίτια. Το κόστος ήταν σχεδόν απαγορευτικό, έπρεπε κάποιος να δεσμεύσει την τηλεφωνική του γραμμή για να βρίσκεται μέσα στο διαδίκτυο, ενώ οι ταχύτητες ήταν πολύ αργές.

Όλο αυτό το πράγμα άρχισε πολύ γρήγορα να εξελίσσεται με αποτέλεσμα, μέσα σε λίγο καιρό το διαδίκτυο να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής όλων μας.

Μπαίνοντας στα προβλήματα που δημιουργεί η ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου, ο π. Λάζαρος σημείωσε:

«Ακούμε συχνά ότι το διαδίκτυο δημιουργεί προβλήματα στη ζωή των παιδιών και των μεγάλων. Διαβάζουμε για ιστοσελίδες που υπόσχονται την αποστολή ανώνυμων μηνυμάτων. Για την πορνογραφία που υπάρχει σε μεγάλη έκταση. Για σελίδες που προάγουν την βία. Για ιστοσελίδες με ρατσιστικό περιεχόμενο.

Ακόμη και για σελίδες που όχι μόνο προάγουν την αυτοκτονία, αλλά και δίνουν οδηγίες για το πώς μπορεί κανείς να φτάσει στην αυτοκτονία με επιτυχία. Ή άλλες που προσφέρουν οδηγίες για το πώς μπορεί να γίνει ένα παιδί ανορεκτικό.»

Το εύρος των πληροφοριών που παρέχει είναι τεράστιο. Είναι λοιπόν το διαδίκτυο ένα πολύ σπουδαίο εργαλείο, ένα πολυεργαλείο, που κρύβει όμως κάποιους κινδύνους.

Ευτυχώς έχει πολύ περισσότερα πράγματα να προσφέρει. Πολλές φορές έχει κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη. Είναι φοβερή η προοπτική που μας δίνει και πάρα πολλά τα εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Όμως κάθε εργαλείο χρειάζεται να προσέχουμε την χρήση του.

Ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι γονείς, όσον αφορά τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, είναι ότι θεωρούν ότι είναι ένα μηχάνημα που ανήκει σε κάποιον μέσα στο σπίτι.

Κάτι που βρίσκεται σε αντίθεση με τις υπόλοιπες συσκευές που βρίσκονται σε ένα σπίτι και ανήκουν σε όλη την οικογένεια. Επομένως είναι παραλογισμός να πούμε ότι ανήκει σε κάποιον συγκεκριμένο. Τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα άλλωστε, επιτρέπουν την ύπαρξη πολλών λογαριασμών χρηστών στον ίδιο υπολογιστή..

Άρα είναι ξεκάθαρο ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής δεν ανήκει σε έναν μόνο. Είναι συσκευή του σπιτιού και τη χρησιμοποιούμε με βάση κάποιους κανόνες.

Όπως τόνισε ο π. Λάζαρος, οι γονείς θα πρέπει να συζητήσουν με τα παιδιά, το ποια είναι η σχέση τους με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, το tablet, το κινητό, και πόσο ανήκει σε καθέναν.

Να συζητήσουν με τα παιδιά για το διαδίκτυο, τι προσφέρει και τους κινδύνους που υπάρχουν.

Πως μπορούν όμως οι γονείς να αντιμετωπίσουν την πρόκληση ότι τα παιδιά έχουν ένα κινητό από το οποίο έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, 24 ώρες το 24ωρο;

Απαντώντας ο ομιλητής είπε μεταξύ άλλων:

«Κατ’ αρχήν να αποκτήσουν και να εδραιώσουν μία σχέση εμπιστοσύνης. Να καταλάβουν τα παιδιά ότι οι γονείς είναι εκεί για να τους λύσουν όποια απορία έχουν και γι’ αυτό οφείλουν να είναι ενημερωμένοι.

Και να είναι κοντά τους, όχι σαν να τα κατασκοπεύουν, αλλά για να συμπορευθούν μαζί τους.

Θα μπορούσαν να βάλουν κάποια όρια. Κι όσο πιο ξεκάθαρα είναι αυτά, τόσο πιο καλή σχέση εμπιστοσύνης θα έχουν με το παιδί κι αυτό θα χρησιμοποιεί σωστά το διαδίκτυο.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα προβλήματα που δημιουργούνται με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δίνοντας έμφαση στις ανεξέλεγκτες πληροφορίες που κοινοποιούν τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι, μέσω αυτών των δικτύων, διακινδυνεύοντας την καθημερινή τους ζωή.

Το διαδίκτυο όμως κρύβει κι έναν άλλο κίνδυνο. Ένα παιδί που παίζει πολλές ώρες, στερείται δημιουργικότητας, αφού όλα γίνονται με βάση ένα σενάριο, σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και με συγκεκριμένες κινήσεις.

Ακολούθως παρουσίασε μια σειρά παραδειγμάτων για το πώς μπορεί να εξαπατηθεί κάποιος από κακόβουλους χρήστες του διαδικτύου και πως μπορεί να αντιδράσει η οικογένεια.

Καταλήγοντας, ο π. Λάζαρος τόνισε:

«Πρέπει λοιπόν να θέσουν οι γονείς κάποιους κανόνες που θα τους συζητήσουν με τα παιδιά, έτσι ώστε να τεθεί η χρήση του διαδικτύου σε νέα βάση.

Και είναι σημαντικό οι ίδιοι οι γονείς να δίνουν το παράδειγμα και για τον χρόνο χρήσης του διαδικτύου, αλλά και για τον τρόπο χρήσης του.»

Την ομιλία του π. Λαζάρου μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Μία ακόμη «εκ βαθέων» συζήτηση είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όλοι όσοι παρευρέθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Δευτέρα 21 Νοεμβρίου.

Προσκεκλημένος του Ηλία Λιαμή, Μουσικού – Θεολόγου, στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ναού, ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας & Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, που μίλησε για την πορεία του, τις ποιμαντικές του αγωνίες, τους οραματισμούς του.

Η συζήτηση εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας.

Και νέος, και Επίσκοπος!

Πρώτο θέμα της συζήτησης, ήταν το νεαρό της ηλικίας του Σεβασμιωτάτου, ο οποίος διάγει το 40ο έτος του. Όπως σημείωσε, δεν είναι πρωτοφανές μέσα στην Εκκλησία να υπάρχουν Επίσκοποι σε νεαρή ηλικία, οι οποίοι όμως να πληρούν τις κανονικές προϋποθέσεις που απαιτούνται.

Έτσι και ο ίδιος εξελέγη σε μία Μητρόπολη δυναμική, με πολλές δυνατότητες και ιδιαιτερότητες. Το ότι είναι νέος του δίνει μεγαλύτερη δυνατότητα και περισσότερη όρεξη για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει μπροστά του.

Ανταποκρίνεται έτσι με χαρά, όπως είπε, στο καθημερινό, βαρύ πρόγραμμα του, γιατί τον γεμίζει. Ο Επίσκοπος είναι και πατέρας και αδελφός και φίλος, επισκοπεί, παρατηρεί, και έτσι χρειάζεται να μπορεί να έχει δύναμη ψυχική και σωματική.

Κάθε Επίσκοπος, συνέχισε, συμβάλλει στο εκκλησιαστικό σώμα με το δικό του τρόπο. Άλλος πιο ρηξικέλευθα, άλλος πιο ήπια. Εάν δεν υπάρχουν διαφορετικές προσωπικότητες και διαφορετικοί χαρακτήρες, τότε το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο.

Το συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας αυτήν ακριβώς την έννοια έχει. Να μπορεί κάθε διαφορετική φωνή να εκφράζεται εν Συνόδω, να υπάρχει ο διάλογος, να ανταλλάσσονται επιχειρήματα. Έτσι ώστε το αποτέλεσμα και ο καρπός να είναι το νόημα και το μήνυμα το οποίο εκφράζει το σύνολο της Εκκλησίας.

Ένας νέος άνθρωπος ο οποίος οραματίζεται μέσα στην Εκκλησία τη λέξη αλλαγές, πρέπει να αντιληφθεί ότι για να συμβούν χρειάζεται συγκροτημένη δουλειά, να είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει προσωπική επιδίωξη πίσω από αυτά, παρά μόνο η αγάπη για την Εκκλησία, για τον λόγο του Χριστού.

Για να παραμείνει ζωντανός, φρέσκος όπως είναι πάντοτε, αλλά σε μία άλλη εποχή που πρέπει να μεταδίδεται διαφορετικά.

Εάν αυτήν την στιγμή υπάρχουν οραματισμοί, αυτοί εφόσον μπουν σε ένα πλαίσιο, μπορούν να κάνουν πολλές τομές σε αυτό το οποίο λέγεται εκκλησιαστική διοίκηση και ποιμαντική της Εκκλησίας.

Και συνέχισε:

«Πιστέψτε με ότι αυτά και στην καρδιά μου υπάρχουν και στην διάνοιά μου. Το πώς θα αρχίσουν να υλοποιούνται είναι θέμα του Θεού. Βλέπω, κρίνω, αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες, σέβομαι τους μεγαλύτερους, σέβομαι την διαφορετική άποψη την οποία έχει ο άλλος και κοιτάζω πως μπορώ πάντοτε να συμβάλλω, έτσι ώστε αυτό το οποίο εγώ θεωρώ ότι πρέπει να γίνει, να γίνει ώστε να υπάρξει όφελος.

Δεν έχει σημασία να ακούσω εγώ ένα μπράβο ή συγχαρητήρια για μία δράση την οποία κάνω, αλλά να το ακούσει η Εκκλησία.

Πολύ ορμή υπάρχει και πολύ όρεξη. Αλλά χρειάζεται σύνεση, υπομονή και διάκριση ώστε αυτά να μην γίνουν αφορμή για ζημιά, αλλά αφορμή για όφελος.»

Πληροφορία, επικαιρότητα και ο ρόλος της Εκκλησίας

Ακολούθως και στο ζήτημα του πως ανταποκρίνεται η Εκκλησία στις προκλήσεις της επικαιρότητας, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε πως το να πολεμήσουμε, να ενταχθούμε και να εναρμονιστούμε με την ταχύτητα της πληροφορίας είναι πάρα πολύ δύσκολο. Δεν είναι αυτός ο ρόλος της Εκκλησίας.

Εάν μπεις, συνέχισε, σε αυτόν τον πειρασμό να είσαι πάντοτε στην επικαιρότητα, κινδυνεύεις από την επικαιρότητα να πέσεις στην αφάνεια.

Εσύ έχεις αυτήν την στιγμή κάτι το οποίο είναι ο πλούτος ο διαχρονικός που είναι η Αγία Γραφή. Και ταυτόχρονα το πώς βιώνεται μέσα από την παράδοση της Εκκλησίας, την ζωή των Αγίων και πως μπορείς αυτό να το παρουσιάσεις με ένα σύγχρονο τρόπο.

Η Εκκλησία διατηρεί την ελπίδα. Στον κάθε άνθρωπο ο οποίος είναι άνεργος, έχει χάσει δικούς του ανθρώπους, ή είναι σε απόγνωση.

Εκεί έρχεται η Εκκλησία και προσπαθεί να κρατήσει τον άνθρωπο αυτό ψυχικά ζωντανό. Να του δώσει το σθένος το εσωτερικό για να συνεχίσει τον αγώνα του, τον Γολγοθά του, την δική του μάχη και με τον εαυτό του και με τα προβλήματα της ζωής.

Διδασκαλία

Ακολούθως αναφέρθηκε στην πορεία του ως εκπαιδευτικός. Και τόνισε πως δοξολογεί τον Θεό για την ευκαιρία που του έδωσε αρκετά χρόνια της ζωής του να διδάξει στα σχολεία ως θεολόγος στην Β’ και Γ’ Λυκείου. Είναι πολύ μεγάλο γεγονός, σημείωσε, να μπορεί ένας κληρικός να μπαίνει στις σχολικές αίθουσες, να μιλάει με τα παιδιά, να ανταλλάσσει απόψεις για θέματα τα οποία τα απασχολούν πάρα πολύ.

Πρέπει πρώτα να γνωρίσει ποιος είναι ο Χριστός, τι σημαίνει να είσαι χριστιανός, τι σημαίνει σήμερα να ανήκεις στη Ορθόδοξη Εκκλησία, τι σου προσφέρει η Εκκλησία, τι προσφέρεις στην Εκκλησία, τι προσφέρεις στον άνθρωπο.

Η Εκκλησία διαχρονικά κηρύσσει Χριστόν εσταυρωμένον, Αυτόν προσφέρουμε, τόνισε. Πως τον προσφέρουμε σε κάθε εποχή; Ανάλογα με το τι είναι η κάθε εποχή.

Σκανδαλισμός

Επόμενο θέμα που τέθηκε, ήταν οι περιπτώσεις σκανδαλισμού των λαϊκών, από συμπεριφορές κληρικών. Επ᾽ αυτού ο Σεβασμιώτατος τόνισε μεταξύ άλλων:

«Μέσα στη Εκκλησία, όλοι, κληρικοί και λαϊκοί έχουμε τον ίδιο στόχο. Την βασιλεία των ουρανών. Όλοι αγωνιζόμαστε για να φτάσουμε κοντά στον Χριστό. Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε ήδη Άγιος. Όλοι είμαστε στην ίδια παλαίστρα, στον ίδιο δρόμο και αγωνιζόμαστε να φτάσουμε στο τέλος του δρόμου, που είναι ο Χριστός.

Ένας κληρικός έχει μεγαλύτερη ευθύνη. Δεν έχει το δικαίωμα να σκανδαλίσει κανέναν. Αλλά αν ως άνθρωπος δημιουργηθεί η παραμικρή διάσταση αδυναμίας, ας ζητήσει συγγνώμη από το εκκλησίασμα του.»

Σχέση με ετεροδόξους

Αναφορικά για τις σχέσεις με τους ετερόδοξους, ο Σεβασμιώτατος επισήμανε πως εάν δεν γνωρίσει κάποιος τι σημαίνει Ορθόδοξη Εκκλησία και παράδοση, δεν είναι εύκολο να επικοινωνήσει με κανέναν άλλον χριστιανό. Πρέπει πρώτα να μάθει ποιος είναι ο ίδιος, ποιόν πλούτο φέρει επάνω του και ποια είναι η παράδοση του, για να μπορεί να έρθει σε διάλογο με τον άλλον.

Λειτουργική ανανέωση

Η λειτουργική ανανέωση είναι πολύ μεγάλο ζήτημα, τόνισε. Ειδικά όμως τα νέα παιδιά μπορούν να αρχίσουν να λαμβάνουν μία παιδεία λειτουργική για να μάθουν τι σημαίνει συμμετέχω στη θεία λατρεία.

Η λειτουργική ζωή είναι πορεία. Δεν είναι κάτι στατικό. Σε όλη τη ζωή του ο άνθρωπος συνεχίζει να πορεύεται και να μαθαίνει τι σημαίνει να είναι χριστιανός και να είναι μέσα στην Εκκλησία.

Κλείνοντας την συζήτηση, ο Σεβασμιώτατος συμπλήρωσε:

«Όταν ξέρεις ότι ο λόγος του Χριστού είναι αυτός που σου δίνει ζωή και πραγματικά πιστεύεις σ᾽ αυτόν, δεν θα φοβηθείς τίποτα. Είναι γεμάτη χαρά η ζωή σου.

Αυτή τη χαρά πρέπει κι εμείς να βοηθήσουμε τον σημερινό άνθρωπο να την αντιληφθεί, να την βιώσει, να την προσεγγίσει, να την κάνει κτήμα του.»

Τη συζήτηση με τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.

 Πατήστε το εικονίδιο για να δείτε το βίντεο

Τα παιδιά των Κατηχητικών Ενοριακών Συντροφιών Ιερού Ναού Αγίου Στυλιανού Γκύζη, υποδέχτηκαν με χαρά συγγενείς και φίλους στην εκδήλωσή για τον εορτασμό της εθνικής επετείου του πολέμου του 1940. Στην γιορτή μας, την οποία φιλοξένησε ο χώρος του Ιερού Ναού μας το πρωί της Κυριακής 29 Οκτωβρίου 2016, δυο παιδιά μας μεταμορφώθηκαν σε ηλικιωμένο ζευγάρι που έζησε στην παιδική του ηλικία τον πόλεμο και αφηγείται στα δύο εγγόνια του προσωπικά βιώματα από την δύσκολη εκείνη ιστορική περίοδο.
Μέσα από τις αναμνήσεις του ζευγαριού, οι οποίες ήταν δραματοποιημένες από παιδιά των Κατηχητικών μας και παρουσιάστηκαν υπό την μορφή ασπρόμαυρης ταινίας μικρού μήκους, οι παρευρισκόμενοι ταξίδεψαν πίσω στον χρόνο, ζώντας μέσα από την ματιά του παππού και της γιαγιάς γεγονότα του πολέμου που παραγκωνίζονται συνήθως από τα επίσημα ιστορικά βιβλία, καθώς άπτονται της καθημερινότητας απλών ανθρώπων, όπως η συμβολή του άμαχου πληθυσμού στον αγώνα για την ελευθερία.
Στην γιορτή μας, μίλησε και ο πρωτοπρεσβύτερος Αθανάσιος Γιακουμάκης, ο οποίος συγκίνησε με τα λόγια του, αφού μοιράστηκε μαζί μας προσωπικές του αναμνήσεις από τον πόλεμο, όταν ήταν ακόμα παιδί. Ο εορτασμός έλαβε τέλος με τον Εθνικό Ύμνο, τον οποίο ψάλλαμε όλοι μαζί.
Εκ της Ενοριακής Νεανικής Εστίας
Ι. Ν. Αγίου Στυλιανού Γκύζη

Η «Σύναξη Νέων» και φέτος στην «Καταφυγή»!

Κάθε Τρίτη, 8.00 – 10.00 μ.μ.

Για μια ακόμη χρονιά κάθε Τρίτη βράδυ, από τις 8.00 μέχρι τις 10.00 μ.μ. στο φιλόξενο κτίριο της «Καταφυγής», στην πόλη της Λευκάδας (οδ. Μεγανησίου 5 - έναντι του Ι.Ν. Αγίου Ιωάννου Θεολόγου), με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Θεοφίλου, πραγματοποιείται η εβδομαδιαία «Σύναξη Νέων», ηλικίας 22 - 45 ετών.

Μια παρέα νέων ανθρώπων συναντιέται κάθε εβδομάδα και συζητάει κάποιο πνευματικό θέμα από το 2009 –αρχικά στον Ι. Ν. Εισοδίων Θεοτόκου Τσουκαλάδων και από το 2012 στην «Καταφυγή».

Υπεύθυνος για τη «Σύναξη Νέων» είναι ο π. Ιωάννης Λάζαρης. Προηγείται η Ακολουθία του Αποδείπνου και έπεται σύντομη εισήγηση, με βάση ένα κείμενο από την εκκλησιαστική γραμματεία ή την επικαιρότητα. Ακολουθεί ελεύθερος διάλογος, με τη συμμετοχή όλων των παρευρισκομένων και με σεβασμό όλων των απόψεων.

Κατά καιρούς φιλοξενούνται και άλλοι ομιλητές, ενώ πραγματοποιούνται πνευματικές εξορμήσεις σε κοντινά μοναστήρια, συναντήσεις για προβολή ταινίας ή κοινή τράπεζα.

Η συνάντηση είναι αφετηρία πνευματικών αγώνων, τόπος εναπόθεσης προβληματισμών, ευκαιρία ξεκούρασης από την καθημερινότητα και δυνατότητα να συνδεθούν οι νέοι άνθρωποι αληθινά.

Στη Σύναξη μπορούν να συμμετάσχουν νέοι που διαμένουν στη Λευκάδα ή και σε άλλα μέρη του νησιού και έχουν την καλή αγωνία για την Πίστη, την Αλήθεια και τη Ζωή.