Είναι πάντοτε παρών και πρόθυμος να επισκεφτεί όποιον τον αναζητήσει.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Ιερά αγρυπνία πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς. Κατά τη διάρκεια της αγρυπνίας, μίλησε προς τους πιστούς που συμμετείχαν, ο Αρχιμανδρίτης Ιάκωβος Κανάκης.

Η ιερά αγρυπνία και η ομιλία που ακολούθησε, εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Ο λόγος του π. Ιακώβου, αφορούσε το πρόσωπο του τιμώμενου Αγίου της ημέρας, Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου, που η Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη του στις 2 Δεκεμβρίου.

Σκοπός του καθενός μας ως χριστιανοί, είναι να μπούμε σ᾽ ένα σπίτι που ονομάζεται Εκκλησία, βασιλεία, παράδεισος, τόνισε στην αρχή του λόγου του. Σε αυτήν την προοπτική χρειάζεται εμπιστοσύνη στον Θεό για το τι θα δούμε και τι θα συναντήσουμε στο σπίτι αυτό. Όταν αυτό γίνει, αρχίζει το Άγιο Πνεύμα να πλημμυρίζει την καρδιά μας από χαρίσματα.

Αυτό έγινε με τον Όσιο Πορφύριο τον Καυσοκαλυβίτη. Μπήκε στην Εκκλησία από νεαρή ηλικία και εμπιστεύθηκε σε αυτήν, την ζωή του. Παραδόθηκε στην κεφαλή της, τον Χριστό. Κι έλεγε αυτό που ένιωθε, ότι ο Χριστός είναι το παν.

«Έτσι οι πύρινες φλόγες της Πεντηκοστής επικάθισαν στην κεφαλή του, πλήρωσαν την ύπαρξη του. Κι έτσι μπορούσε να προλέγει, να διακρίνει, να θεραπεύει και να έχει τόσα άλλα θαυμαστά χαρίσματα.

Θεράπευε με το κατ᾽ εξοχήν χάρισμά του, την αγάπη. Αυτή είναι το μέσο που θεραπεύει ψυχικά αλλά και σωματικά νοσήματα. Αυτή η αγάπη που δεν τον εμπόδισε να συναναστραφεί και να βοηθήσει κάθε άνθρωπο.

Γεύτηκε τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος.»

Ο Όσιος μπήκε στην Εκκλησία κι έζησε σ᾽ αυτήν, σαν να ήταν το σπίτι του. Γνώριζε ότι η χαρά στο σπίτι αυτό του Θεού – Πατέρα, στην Εκκλησία, είναι η συνύπαρξη με τον πλησίον. Η χαρά που ξεκινάει απ᾽ την ελπίδα ότι μπορούμε να σωθούμε όλοι.

Όπως τόνισε ο ομιλητής, δεν μπορώ να χαίρομαι μόνος μου, ακόμα και στον παράδεισο. Δεν πρόκειται για ένα προσωπικό γεγονός σωτηρίας. Παράδεισο έχω όταν μπορώ να χωρώ τους άλλους.

Ο Όσιος γνώριζε ότι στην ζωή δεν περισσεύει κανείς. Το ήξερε και το ζούσε. Τους χωρούσε όλους. Ακόμα και τους πιο δύσκολους και ιδιόμορφους χαρακτήρες.

Γινόταν ένα με τον κάθε άνθρωπο. Δεν συνέπασχε συναισθηματικά, αλλά οντολογικά, αφού είχε ενώσει τον εαυτό του με τον άλλον.

Αυτή η αστείρευτη προσφορά από αγάπη, δεν τον κούραζε. Αντίθετα τον φώτιζε, τον δυνάμωνε, τον ενίσχυε. Κι έτσι προσφέρονταν όλο και πιο πολύ στους άλλους.

Συνεχίζοντας ο π. Ιάκωβος σημείωσε:

«Ξέχασε τον εαυτό του, γι᾽ αυτό και τον ανέλαβε αποκλειστικά ο Θεός. Να γιατί η Εκκλησία του έδωσε το όνομα Καυσοκαλυβίτης.

Ο καυσοκαλυβίτης βάζει φωτιά σε όλο του το είναι, γίνεται παρανάλωμα για τον πλησίον. Είναι ο ίδιος που δεν γαντζώνεται σε τίποτα υλικό, που δεν θέλει να δεσμεύεται από οτιδήποτε τον κρατά δέσμιο στην γη.»

Όλους μας αφορά ο τρόπος του αυτός, συμπλήρωσε στη συνέχεια. Όλοι έχουμε κοινό σκοπό την αγιότητα κι έτσι βρισκόμαστε σε παράλληλους δρόμους.

Τι να γίνουμε λοιπόν κι εμείς; Καυσοκαλυβίτες των πόλεων. Ο καθένας με τον τρόπο του και τις δυνάμεις του.

Σε άλλο σημείο του λόγου του, τόνισε ότι ο Άγιος προέτρεπε τους γονείς να γίνονται άγιοι. Και τότε δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα με τα παιδιά τους. Τα παιδιά θέλουν να βλέπουν δίπλα τους άγιο παράδειγμα και ανθρώπους προσευχόμενους.

Για τα πάθη και τις αρετές, έλεγε ο Άγιος ότι είναι δύσκολος ο αγώνας, συνέχισε ο π. Ιάκωβος. Δύσκολος για να αποκτήσεις αρετές και δύσκολος για να κόψεις τα πάθη. Ο ίδιος υποβλήθηκε σε πολλούς κόπους , σε άσκηση, σε αγρυπνίες, σε νηστείες για τον σκοπό αυτό.

Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, κατέληξε λέγοντας:

«Όχι μόνο υπέμεινε ασθένειες χωρίς γογγυσμό, αλλά αντίθετα δοξολογούσε για κάθε τι τον Θεό. Τόνιζε ότι δεν σώζει τον άνθρωπο μόνο η άσκηση, αλλά η Χάρις του Θεού.

Ο Άγιος είναι πάντοτε παρών και πρόθυμος να επισκεφτεί όποιον τον αναζητήσει.»

Την ομιλία του π. Ιακώβου μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.

Η όμορφη οικογενειακή ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, είναι το εύκρατο κλίμα για να ανθίσουν οι ψυχές των παιδιών.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Μια ακόμη ενδιαφέρουσα και ιδιαίτερα χρήσιμη συζήτηση, πρωτίστως για τους γονείς, πραγματοποιήθηκε στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου.

Θέμα της εκδήλωσης, ήταν «Τι θέλουν τα παιδιά από τους γονείς;» και η συζήτηση διεξήχθη ανάμεσα στον Πρωτοπρεσβύτερο Βασίλειο Τσιμούρη και την Εκπαιδευτικό – Πρεσβυτέρα Σοφία Δορμπαράκη.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς.

Τι θέλουν τα παιδιά;

Το ερώτημα αυτό, βασανίζει αρκετούς γονείς οι οποίοι είναι συνειδητοποιημένοι όσον αφορά το ρόλο τους, σημείωσαν και οι δύο συνομιλητές. Γιατί δεν έμαθαν από πουθενά το πώς να φέρονται στα παιδιά τους, μόνο εμπειρικά και απ᾽ ότι διδάχτηκαν από τις οικογένειες τους. Αυτό τους δημιουργεί άγχος, γιατί νιώθουν ότι είναι ανέτοιμοι να ανταποκριθούν.

π. Βασίλειος Τσιμούρης

Αν ρωτήσουμε ένα μικρό παιδί τι θέλει, ασφαλώς θα απαντήσει ότι θέλει παιχνίδια, γλυκά, βόλτες, υλικές παροχές. Ένας έφηβος θα ζητήσει χαρτζιλίκι για να κάνει την ζωή του. Άλλος μπορεί να θέλει να τον αφήσουν ήσυχο οι γονείς του. Ενώ άλλος έφηβος μπορεί να εκλιπαρεί τους γονείς του να ασχοληθούν επιτέλους μαζί του, να ακούσουν τις αγωνίες, τις επιθυμίες ή τις φιλοδοξίες του.

Η πραγματική θέληση των παιδιών, σημείωσε η κα Δορμπαράκη, δεν φαίνεται λεκτικά, αλλά από την συμπεριφορά που υποδηλώνει το θέλημα της ψυχής. Τα παιδιά θέλουν αγάπη. Να ασχοληθούν οι γονείς μαζί τους και να τα αγαπήσουν σωστά.

«Ασφαλώς και ο γονιός θα φροντίσει για την ζωή του παιδιού, για την υγεία του, το σχολείο του, την μόρφωση του. Αυτά είναι φυσική υποχρέωση του γονέα προς τα παιδιά. Από την άλλη η λανθασμένη μορφή αγάπης είναι οι υλικές παροχές.

Παροχές οι οποίες κρύβουν ενοχές και πολλές φορές αναπληρώνουν τον χρόνο που δεν διαθέτουν οι γονείς στα παιδιά τους και την πνευματική φροντίδα και ηθική στήριξη που δεν τους έδωσαν.»

Οικογενειακή ατμόσφαιρα

Η αληθινή αγάπη, τόνισαν οι συνομιλητές, είναι να αγκαλιάσει ο γονιός τα παιδιά, αγκαλιάζοντας πρώτα απ᾽ όλα τον/την σύζυγό του. Τα παιδιά ζητούν πρωταρχικά από τους γονείς τους, να αγαπούν ο ένας τον άλλον. Να υπάρχει συζυγική ομόνοια, αγάπη μέσα στο σπίτι.

Σοφία Δορμπαράκη

Η συζυγία είναι η βάση. Οι γεννήτορες, οι γονείς πρέπει να είναι καλοί σύζυγοι. Κι αυτό το παιδί το καταλαβαίνει, το οσμίζεται ότι κι αν συμβεί στο σπίτι. Το καταλαβαίνει με την διαίσθηση, καταλαβαίνει την οικογενειακή ατμόσφαιρα. Επειδή τα παιδιά είναι πολύ αγνά και έχουν τις κεραίες της παιδικότητας και της απλότητας.

Όπως τόνισε η κα Δορμπαράκη:

«Η όμορφη οικογενειακή ατμόσφαιρα μέσα στο σπίτι, είναι το εύκρατο κλίμα για να ανθίσουν οι ψυχές των παιδιών.

Η διαφωνία είναι μέσα στο πρόγραμμα. Και καμιά φορά και η φραστική σύγκρουση. Οι γονείς πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους. Όταν συμβαίνουν αυτά, να έχουν στο νου τους την επανασύνδεση.

Κι όσο το δυνατόν να υπάρχουν γέφυρες μεταξύ των συζύγων.»

Είναι κρίμα, συνέχισε, άνθρωποι που έχουν ξεκινήσει με καλές προϋποθέσεις, να καταλήγουν στο διαζύγιο. Τότε τα παιδιά είναι τα θύματα και το τραγικότερο ότι γίνονται όμηροι του ενός ή του άλλου γονιού, για να εκδικηθούν ο ένας τον άλλον.

Η οικογενειακή ατμόσφαιρα κατακτάται καθημερινά, δεν είναι δεδομένη.

Παρόντες στον ρόλο τους

Οι γονείς πρέπει να αξιοποιήσουν το τάλαντο που τους έδωσε ο Θεός, δηλαδή την πατρότητα και την μητρότητα. Με άλλα λόγια να είναι ενεργοί γονείς.

Ενεργός γονιός σημαίνει να είναι παρών στον ρόλο του. Να ασχολούνται οι γονείς με τα παιδιά, όχι ποσοτικά, αλλά ποιοτικά. Τα παιδιά είναι ένα θείο δώρο και οι γονείς θα τα έχουν στα χέρια τους για λίγα χρόνια.

«Για πολύ λίγο χρόνο τα επηρεάζουν, αλλά τα επηρεάζουν για μια ολόκληρη ζωή.

Είναι αναντικατάστατος ο γονιός, γιατί ο ρόλος του είναι πολύ σημαντικός και τον καθόρισε ο ίδιος ο Θεός.»

Η τέχνη της αγωγής

Αναφορικά με την αγωγή των παιδιών, οι δύο συνομιλητές επεσήμαναν πως πρέπει ο ενεργός γονέας να ασχοληθεί από πολύ νωρίς με το παιδί του.

Να το μάθει από μικρό να έχει υπακοή στους κανόνες της ζωής. Ότι δεν είναι μόνος του στον πλανήτη. Ότι υπάρχουν υποχρεώσεις και όρια και αυτά τα όρια πρέπει να μπουν από πολύ νωρίς.

Πρέπει να μάθει λοιπόν κάποιες καλές συνήθειες από πολύ μικρό. Το παιδί αντιγράφει τους γονείς και το παράδειγμα τους.

Και καταλήγοντας η κα Δορμπαράκη συμπλήρωσε:

«Πρέπει να μάθει να σέβεται τον εαυτό του και τους άλλους. Να μάθει να χαίρεται αυτά που του παρέχουν οι γονείς του και να μάθει τις αξίες της ζωής.

Υπέρτατη αξία είναι ο Θεός. Ο χριστιανός γονιός πρέπει να το διδάξει από πολύ μικρό την πίστη στον Θεό, στα ιδανικά, στις αξίες της ζωής.

Η ελευθερία είναι ότι πολυτιμότερο μπορούμε να διδάξουμε στο παιδί. Και χρειάζεται σεβασμός στην προσωπικότητα του.»

Τη συζήτηση του π. Βασιλείου με την Εκπαιδευτικό Σοφία Δορμπαράκη μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.

Οι γιορτές του Αγίου Δωδεκαημέρου μας βρίσκουν και φέτος στην «Καταφυγή»!

Πέντε από τις μέρες των Γιορτών θα τις απολαύσουμε ομαδικά, εμπλουτισμένες με δραστηριότητες όμορφες που μας βοηθούν να χαρούμε το παιχνίδι από τη μια και να γνωρίσουμε την Ορθόδοξη Πίστη και τη Ρωμαίικη Παράδοσή μας από την άλλη.

Από την Τρίτη, 27 μέχρι και το Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016, λοιπόν, από τις 8.30 το πρωί μέχρι τις 3.30 το μεσημέρι, τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου, αγόρια και κορίτσια, μπορούν να συναντιούνται καθημερινά στην «Καταφυγή» (παλιά Μητρόπολη ή πρώην Ν.Ε.Λ.Ε.) για να απολαύσουν ένα προσεγμένο πρόγραμμα δημιουργικής απασχόλησης με τη φροντίδα των μεγαλύτερων παιδιών και φοιτητών.

Η «Κατασκήνωση στην Πόλη», ο νέος κατασκηνωτικός θεσμός που αγάπησαν τα παιδιά μας, διοργανώνεται και φέτος από το Κέντρο Νεότητας της Ι. Μητροπόλεώς μας, με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Θεοφίλου.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ζητήσουν πληροφορίες από το Κέντρο Νεότητας και να δηλώσουν συμμετοχή (τηλ.: 2645022415, εσ.: 23 και 6974795265) ά μ ε σ α λόγω του περιορισμένου αριθμού των θέσεων!

Ένα παραμυθένιο ταξίδι με προορισμό την πιο αληθινή ιστορία: τη Γέννηση του Θεανθρώπου

(Φουαγιέ νέου Θεάτρου Δήμου Λευκάδας, 12 – 31 Δεκεμβρίου 2016)

Με την ευλογία του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Θεοφίλου και με τη στήριξη πολλών επαγγελματιών της Λευκάδας, το Κέντρο Νεότητας της Ι. Μητροπόλεως Λευκάδος και Ιθάκης για τέταρτη συνεχή χρονιά στήνει ένα όμορφο χριστουγεννιάτικο χωριό στην πόλη της Λευκάδας.

Ξεχωριστές χριστουγεννιάτικες ιστορίες της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας δίνουν την έμπνευση για τους τέσσερις μεγάλους σταθμούς του ταξιδιού μας προς τη Φάτνη, προσφέροντας παράλληλα υψηλόπνοα μηνύματα:

• Η ιστορία των Τριών Δέντρων της AngelaElwellHunt
• Ο Τέταρτος Μάγος του HenryVanDyke
• Ο Εγωιστής Γίγαντας του OscarWilde
• Η Χριστουγεννιάτικη Ιστορία του CharlesDickens.

Γιατί «ΠΑΡΑΜΥΘίΑ»;

Η ίδια η ονομασία του φετινού θεματικού χωριού είναι ένα λογοπαίγνιο. «Παραμυθία» σημαίνει παρηγοριά. Οι άνθρωποι αναζήτησαν στο διάβα των αιώνων την παρηγοριά για τις στενοχώριες και τα προβλήματά τους στους μύθους και τα παραμύθια. Προσπάθησαν να «παραμυθήσουν» ο ένας τον άλλον μέσα στη θλίψη και τα αδιέξοδα της ανθρωπότητας.

Μέχρι που ήρθε το «πλήρωμα του χρόνου» και φανερώθηκε στον κόσμο η αληθινή Παραμυθία: ο Ίδιος ο Θεός! Ο Υιός και Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος! Ο Χριστός φέρνει στους θλιμμένους, στους φτωχούς, το μήνυμα της παραμυθίας, το ευαγγέλιο της ευτυχίας μέσα στη Βασιλεία του Πατέρα Του και Πατέρα τους. Η Παρηγοριά που φέρνει ο Χριστός με τη Γέννηση, τη Θυσία και την Ανάστασή Του δεν είναι ένα απλοϊκό παραμύθι, που θα προσφέρει ψεύτικη παρηγοριά. Είναι Αλήθεια χειροπιαστή, που οι Μαθητές Του είδαν με τα ίδια τους τα μάτια· άκουσαν με τα ίδια τους τα αυτιά και ψηλάφησαν με τα χέρια τους.

Πού και πότε;

Η «ΠΑΡΑΜΥΘίΑ» θα φιλοξενηθεί στο Φουαγιέ του νέου Θεάτρου του Δήμου Λευκάδας (πρόσβαση από το Ανοιχτό Θέατρο).

Θα αρχίσει να υποδέχεται τις σχολικές ομάδες από το πρωΐ της Δευτέρας, 12 Δεκεμβρίου 2016, οι οποίες θα μπορούν να παρακολουθήσουν ένα οργανωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, διάρκειας μιάμισης ώρας

Η επίσημη παρουσίαση όμως για το κοινό, μικρούς και μεγάλους, θα πραγματοποιηθεί, με τη συμμετοχή του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας π. Θεοφίλου το απόγευμα της Τρίτης, 13 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 7.00 μ.μ. με μικρό διαδραστικό εορταστικό πρόγραμμα.

• Από την Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου μέχρι την Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016η «Παραμυθία» θα είναι επισκέψιμη ως εκθεσιακός χώρος (χωρίς δραστηριότητες) καθημερινά και ώρες 6.00 - 8.00 μ.μ. για μικρούς και μεγάλους επισκέπτες!
• Στη διάρκεια λειτουργίας της «ΠΑΡΑΜΥΘίΑΣ» θα πραγματοποιηθούν διάφορες παράλληλες εκδηλώσεις, για τις οποίες θα υπάρχει ειδικότερη ενημέρωση σταδιακά.

Στο χώρο θα λειτουργεί και ηΔΩΡΟΕΚΘΕΣΗ για την ενίσχυση των ποικίλων δραστηριοτήτων του Κέντρου Νεότητας της Ι. Μητροπόλεώς μας με αναμνηστικά είδη σε συμβολικές τιμές.

Επικοινωνία - Συνεργασία

Οι εκπαιδευτικοί (σχολείων και φροντιστηρίων) και οι κατηχητές που επιθυμούν να «ταξιδέψουν» μαζί μας, μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή για την ομάδα τους στο Κέντρο Νεότητας της Ι. Μητροπόλεώς μας μέχρι την Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2016 στα τηλέφωνα: 2645022415 (εσ.: 21 - 23) και 6974795265 (π. Ιωαννίκιος Ζαμπέλης).

Επίσης, όσοι θα ήθελαν να βοηθήσουν στην κατασκευή είναι ευπρόσδεκτοι, όπως και όσοι θα ήθελαν να συνεισφέρουν οικονομικά ως χορηγοί της διοργάνωσης.

Με χαρά θα σας περιμένουμε!

Με την συμμετοχή πολλών πιστών αλλά και μαθητών από όλα τα σχολεία της περιοχής μας, πραγματοποιήθηκε και φέτος η καθιερωμένη λιτανεία της Ιεράς Εικόνας του Αγίου Στυλιανού.

Το Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2016, ανήμερα της εορτής του προστάτη Αγίου της Ενορίας μας, πλήθος παιδιών από νωρίς το απόγευμα συγκεντρώθηκε στην αίθουσα της Ενοριακής Νεανικής Εστίας του Ναού μας και με κατάνυξη συμμετείχε στην προετοιμασία της λιτανείας. Με την ιδιαίτερη φροντίδα των Κατηχητών, των Κατηχητριών και των Βοηθών Κατηχητών του Ναού μας σχηματίστηκαν σειρές παιδιών που προπορεύτηκαν της εικόνας. Ακολούθησαν τα παιδιά που διακονούν στο Ιερό Βήμα και η σημαία της Ενοριακής Νεανικής Εστίας με την εικόνα του Αγίου.

 Μαζί τους φυσικά και τα Στελέχη του Νεανικού μας Κατηχητικού έργου, οι Κατηχητές και οι Κατηχήτριές τους που με πολλή επιμέλεια φρόντισαν την άρτια συμμετοχή των παιδιών. 

Ευχόμαστε από καρδιάς σε όλους και ιδιαίτερα στα παιδιά μας να είναι πάντοτε βοηθός και προστάτης τους ο Άγιος μας στην ζωή τους και να τους χαριτώνει πνευματικά.

Δείτε φωτογραφικό υλικό: 

Πρός

ΠΑΥΛΟΣ ὁ Α΄

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Το εξαιρετικά επίκαιρο θέμα «Διαδίκτυο: Φίλος ή εχθρός;», παρουσίασε ο π. Λάζαρος Μαρόγιαννης, στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Παρασκευή 11 Νοεμβρίου.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του τρίμηνου προγράμματος του Ναού, με τον τίτλο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…», που βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ο π. Λάζαρος συνέδεσε το θέμα, με τις επιπτώσεις του στην καθημερινή ζωή των παιδιών, η οποία στις μέρες μας έχει γίνει περισσότερη πολύπλοκη από παλαιότερες εποχές.

Είναι γεγονός ότι τα παιδιά σήμερα έχουν πολύ καλή επαφή με την τεχνολογία, με αποτέλεσμα να θεωρούν ως δεδομένα, πράγματα που παλαιότερα ήταν στην σφαίρα της φαντασίας.

Αρχικά ο ομιλητής έκανε μία μικρή αναδρομή στην ιστορία του διαδικτύου, το οποίο και χαρακτήρισε ως πολύ σπουδαίο εργαλείο.

Το διαδίκτυο λοιπόν, εμφανίζεται με την πρώτη του μορφή περίπου στο 1960, ως μέσο επικοινωνίας μεταξύ δύο πανεπιστημίων.

Στην πραγματικότητα της χώρας μας, αρχίζει να εμφανίζεται μετά το 1990, στα Ελληνικά σπίτια. Το κόστος ήταν σχεδόν απαγορευτικό, έπρεπε κάποιος να δεσμεύσει την τηλεφωνική του γραμμή για να βρίσκεται μέσα στο διαδίκτυο, ενώ οι ταχύτητες ήταν πολύ αργές.

Όλο αυτό το πράγμα άρχισε πολύ γρήγορα να εξελίσσεται με αποτέλεσμα, μέσα σε λίγο καιρό το διαδίκτυο να γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής όλων μας.

Μπαίνοντας στα προβλήματα που δημιουργεί η ανεξέλεγκτη χρήση του διαδικτύου, ο π. Λάζαρος σημείωσε:

«Ακούμε συχνά ότι το διαδίκτυο δημιουργεί προβλήματα στη ζωή των παιδιών και των μεγάλων. Διαβάζουμε για ιστοσελίδες που υπόσχονται την αποστολή ανώνυμων μηνυμάτων. Για την πορνογραφία που υπάρχει σε μεγάλη έκταση. Για σελίδες που προάγουν την βία. Για ιστοσελίδες με ρατσιστικό περιεχόμενο.

Ακόμη και για σελίδες που όχι μόνο προάγουν την αυτοκτονία, αλλά και δίνουν οδηγίες για το πώς μπορεί κανείς να φτάσει στην αυτοκτονία με επιτυχία. Ή άλλες που προσφέρουν οδηγίες για το πώς μπορεί να γίνει ένα παιδί ανορεκτικό.»

Το εύρος των πληροφοριών που παρέχει είναι τεράστιο. Είναι λοιπόν το διαδίκτυο ένα πολύ σπουδαίο εργαλείο, ένα πολυεργαλείο, που κρύβει όμως κάποιους κινδύνους.

Ευτυχώς έχει πολύ περισσότερα πράγματα να προσφέρει. Πολλές φορές έχει κάνει τη ζωή μας πιο εύκολη. Είναι φοβερή η προοπτική που μας δίνει και πάρα πολλά τα εργαλεία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Όμως κάθε εργαλείο χρειάζεται να προσέχουμε την χρήση του.

Ένα συνηθισμένο λάθος που κάνουν οι γονείς, όσον αφορά τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, είναι ότι θεωρούν ότι είναι ένα μηχάνημα που ανήκει σε κάποιον μέσα στο σπίτι.

Κάτι που βρίσκεται σε αντίθεση με τις υπόλοιπες συσκευές που βρίσκονται σε ένα σπίτι και ανήκουν σε όλη την οικογένεια. Επομένως είναι παραλογισμός να πούμε ότι ανήκει σε κάποιον συγκεκριμένο. Τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα άλλωστε, επιτρέπουν την ύπαρξη πολλών λογαριασμών χρηστών στον ίδιο υπολογιστή..

Άρα είναι ξεκάθαρο ότι ο ηλεκτρονικός υπολογιστής δεν ανήκει σε έναν μόνο. Είναι συσκευή του σπιτιού και τη χρησιμοποιούμε με βάση κάποιους κανόνες.

Όπως τόνισε ο π. Λάζαρος, οι γονείς θα πρέπει να συζητήσουν με τα παιδιά, το ποια είναι η σχέση τους με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, το tablet, το κινητό, και πόσο ανήκει σε καθέναν.

Να συζητήσουν με τα παιδιά για το διαδίκτυο, τι προσφέρει και τους κινδύνους που υπάρχουν.

Πως μπορούν όμως οι γονείς να αντιμετωπίσουν την πρόκληση ότι τα παιδιά έχουν ένα κινητό από το οποίο έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο, 24 ώρες το 24ωρο;

Απαντώντας ο ομιλητής είπε μεταξύ άλλων:

«Κατ’ αρχήν να αποκτήσουν και να εδραιώσουν μία σχέση εμπιστοσύνης. Να καταλάβουν τα παιδιά ότι οι γονείς είναι εκεί για να τους λύσουν όποια απορία έχουν και γι’ αυτό οφείλουν να είναι ενημερωμένοι.

Και να είναι κοντά τους, όχι σαν να τα κατασκοπεύουν, αλλά για να συμπορευθούν μαζί τους.

Θα μπορούσαν να βάλουν κάποια όρια. Κι όσο πιο ξεκάθαρα είναι αυτά, τόσο πιο καλή σχέση εμπιστοσύνης θα έχουν με το παιδί κι αυτό θα χρησιμοποιεί σωστά το διαδίκτυο.»

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στα προβλήματα που δημιουργούνται με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, δίνοντας έμφαση στις ανεξέλεγκτες πληροφορίες που κοινοποιούν τα παιδιά, αλλά και οι μεγάλοι, μέσω αυτών των δικτύων, διακινδυνεύοντας την καθημερινή τους ζωή.

Το διαδίκτυο όμως κρύβει κι έναν άλλο κίνδυνο. Ένα παιδί που παίζει πολλές ώρες, στερείται δημιουργικότητας, αφού όλα γίνονται με βάση ένα σενάριο, σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και με συγκεκριμένες κινήσεις.

Ακολούθως παρουσίασε μια σειρά παραδειγμάτων για το πώς μπορεί να εξαπατηθεί κάποιος από κακόβουλους χρήστες του διαδικτύου και πως μπορεί να αντιδράσει η οικογένεια.

Καταλήγοντας, ο π. Λάζαρος τόνισε:

«Πρέπει λοιπόν να θέσουν οι γονείς κάποιους κανόνες που θα τους συζητήσουν με τα παιδιά, έτσι ώστε να τεθεί η χρήση του διαδικτύου σε νέα βάση.

Και είναι σημαντικό οι ίδιοι οι γονείς να δίνουν το παράδειγμα και για τον χρόνο χρήσης του διαδικτύου, αλλά και για τον τρόπο χρήσης του.»

Την ομιλία του π. Λαζάρου μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.

Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου

Μία ακόμη «εκ βαθέων» συζήτηση είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν όλοι όσοι παρευρέθηκαν στο Πνευματικό Κέντρο του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την Δευτέρα 21 Νοεμβρίου.

Προσκεκλημένος του Ηλία Λιαμή, Μουσικού – Θεολόγου, στο Ενοριακό Αρχονταρίκι του Ναού, ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας & Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, που μίλησε για την πορεία του, τις ποιμαντικές του αγωνίες, τους οραματισμούς του.

Η συζήτηση εντάσσεται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει…» του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας.

Και νέος, και Επίσκοπος!

Πρώτο θέμα της συζήτησης, ήταν το νεαρό της ηλικίας του Σεβασμιωτάτου, ο οποίος διάγει το 40ο έτος του. Όπως σημείωσε, δεν είναι πρωτοφανές μέσα στην Εκκλησία να υπάρχουν Επίσκοποι σε νεαρή ηλικία, οι οποίοι όμως να πληρούν τις κανονικές προϋποθέσεις που απαιτούνται.

Έτσι και ο ίδιος εξελέγη σε μία Μητρόπολη δυναμική, με πολλές δυνατότητες και ιδιαιτερότητες. Το ότι είναι νέος του δίνει μεγαλύτερη δυνατότητα και περισσότερη όρεξη για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει μπροστά του.

Ανταποκρίνεται έτσι με χαρά, όπως είπε, στο καθημερινό, βαρύ πρόγραμμα του, γιατί τον γεμίζει. Ο Επίσκοπος είναι και πατέρας και αδελφός και φίλος, επισκοπεί, παρατηρεί, και έτσι χρειάζεται να μπορεί να έχει δύναμη ψυχική και σωματική.

Κάθε Επίσκοπος, συνέχισε, συμβάλλει στο εκκλησιαστικό σώμα με το δικό του τρόπο. Άλλος πιο ρηξικέλευθα, άλλος πιο ήπια. Εάν δεν υπάρχουν διαφορετικές προσωπικότητες και διαφορετικοί χαρακτήρες, τότε το αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο.

Το συνοδικό πολίτευμα της Εκκλησίας αυτήν ακριβώς την έννοια έχει. Να μπορεί κάθε διαφορετική φωνή να εκφράζεται εν Συνόδω, να υπάρχει ο διάλογος, να ανταλλάσσονται επιχειρήματα. Έτσι ώστε το αποτέλεσμα και ο καρπός να είναι το νόημα και το μήνυμα το οποίο εκφράζει το σύνολο της Εκκλησίας.

Ένας νέος άνθρωπος ο οποίος οραματίζεται μέσα στην Εκκλησία τη λέξη αλλαγές, πρέπει να αντιληφθεί ότι για να συμβούν χρειάζεται συγκροτημένη δουλειά, να είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει προσωπική επιδίωξη πίσω από αυτά, παρά μόνο η αγάπη για την Εκκλησία, για τον λόγο του Χριστού.

Για να παραμείνει ζωντανός, φρέσκος όπως είναι πάντοτε, αλλά σε μία άλλη εποχή που πρέπει να μεταδίδεται διαφορετικά.

Εάν αυτήν την στιγμή υπάρχουν οραματισμοί, αυτοί εφόσον μπουν σε ένα πλαίσιο, μπορούν να κάνουν πολλές τομές σε αυτό το οποίο λέγεται εκκλησιαστική διοίκηση και ποιμαντική της Εκκλησίας.

Και συνέχισε:

«Πιστέψτε με ότι αυτά και στην καρδιά μου υπάρχουν και στην διάνοιά μου. Το πώς θα αρχίσουν να υλοποιούνται είναι θέμα του Θεού. Βλέπω, κρίνω, αντιλαμβάνομαι τις δυσκολίες, σέβομαι τους μεγαλύτερους, σέβομαι την διαφορετική άποψη την οποία έχει ο άλλος και κοιτάζω πως μπορώ πάντοτε να συμβάλλω, έτσι ώστε αυτό το οποίο εγώ θεωρώ ότι πρέπει να γίνει, να γίνει ώστε να υπάρξει όφελος.

Δεν έχει σημασία να ακούσω εγώ ένα μπράβο ή συγχαρητήρια για μία δράση την οποία κάνω, αλλά να το ακούσει η Εκκλησία.

Πολύ ορμή υπάρχει και πολύ όρεξη. Αλλά χρειάζεται σύνεση, υπομονή και διάκριση ώστε αυτά να μην γίνουν αφορμή για ζημιά, αλλά αφορμή για όφελος.»

Πληροφορία, επικαιρότητα και ο ρόλος της Εκκλησίας

Ακολούθως και στο ζήτημα του πως ανταποκρίνεται η Εκκλησία στις προκλήσεις της επικαιρότητας, ο Σεβασμιώτατος σημείωσε πως το να πολεμήσουμε, να ενταχθούμε και να εναρμονιστούμε με την ταχύτητα της πληροφορίας είναι πάρα πολύ δύσκολο. Δεν είναι αυτός ο ρόλος της Εκκλησίας.

Εάν μπεις, συνέχισε, σε αυτόν τον πειρασμό να είσαι πάντοτε στην επικαιρότητα, κινδυνεύεις από την επικαιρότητα να πέσεις στην αφάνεια.

Εσύ έχεις αυτήν την στιγμή κάτι το οποίο είναι ο πλούτος ο διαχρονικός που είναι η Αγία Γραφή. Και ταυτόχρονα το πώς βιώνεται μέσα από την παράδοση της Εκκλησίας, την ζωή των Αγίων και πως μπορείς αυτό να το παρουσιάσεις με ένα σύγχρονο τρόπο.

Η Εκκλησία διατηρεί την ελπίδα. Στον κάθε άνθρωπο ο οποίος είναι άνεργος, έχει χάσει δικούς του ανθρώπους, ή είναι σε απόγνωση.

Εκεί έρχεται η Εκκλησία και προσπαθεί να κρατήσει τον άνθρωπο αυτό ψυχικά ζωντανό. Να του δώσει το σθένος το εσωτερικό για να συνεχίσει τον αγώνα του, τον Γολγοθά του, την δική του μάχη και με τον εαυτό του και με τα προβλήματα της ζωής.

Διδασκαλία

Ακολούθως αναφέρθηκε στην πορεία του ως εκπαιδευτικός. Και τόνισε πως δοξολογεί τον Θεό για την ευκαιρία που του έδωσε αρκετά χρόνια της ζωής του να διδάξει στα σχολεία ως θεολόγος στην Β’ και Γ’ Λυκείου. Είναι πολύ μεγάλο γεγονός, σημείωσε, να μπορεί ένας κληρικός να μπαίνει στις σχολικές αίθουσες, να μιλάει με τα παιδιά, να ανταλλάσσει απόψεις για θέματα τα οποία τα απασχολούν πάρα πολύ.

Πρέπει πρώτα να γνωρίσει ποιος είναι ο Χριστός, τι σημαίνει να είσαι χριστιανός, τι σημαίνει σήμερα να ανήκεις στη Ορθόδοξη Εκκλησία, τι σου προσφέρει η Εκκλησία, τι προσφέρεις στην Εκκλησία, τι προσφέρεις στον άνθρωπο.

Η Εκκλησία διαχρονικά κηρύσσει Χριστόν εσταυρωμένον, Αυτόν προσφέρουμε, τόνισε. Πως τον προσφέρουμε σε κάθε εποχή; Ανάλογα με το τι είναι η κάθε εποχή.

Σκανδαλισμός

Επόμενο θέμα που τέθηκε, ήταν οι περιπτώσεις σκανδαλισμού των λαϊκών, από συμπεριφορές κληρικών. Επ᾽ αυτού ο Σεβασμιώτατος τόνισε μεταξύ άλλων:

«Μέσα στη Εκκλησία, όλοι, κληρικοί και λαϊκοί έχουμε τον ίδιο στόχο. Την βασιλεία των ουρανών. Όλοι αγωνιζόμαστε για να φτάσουμε κοντά στον Χριστό. Κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε ήδη Άγιος. Όλοι είμαστε στην ίδια παλαίστρα, στον ίδιο δρόμο και αγωνιζόμαστε να φτάσουμε στο τέλος του δρόμου, που είναι ο Χριστός.

Ένας κληρικός έχει μεγαλύτερη ευθύνη. Δεν έχει το δικαίωμα να σκανδαλίσει κανέναν. Αλλά αν ως άνθρωπος δημιουργηθεί η παραμικρή διάσταση αδυναμίας, ας ζητήσει συγγνώμη από το εκκλησίασμα του.»

Σχέση με ετεροδόξους

Αναφορικά για τις σχέσεις με τους ετερόδοξους, ο Σεβασμιώτατος επισήμανε πως εάν δεν γνωρίσει κάποιος τι σημαίνει Ορθόδοξη Εκκλησία και παράδοση, δεν είναι εύκολο να επικοινωνήσει με κανέναν άλλον χριστιανό. Πρέπει πρώτα να μάθει ποιος είναι ο ίδιος, ποιόν πλούτο φέρει επάνω του και ποια είναι η παράδοση του, για να μπορεί να έρθει σε διάλογο με τον άλλον.

Λειτουργική ανανέωση

Η λειτουργική ανανέωση είναι πολύ μεγάλο ζήτημα, τόνισε. Ειδικά όμως τα νέα παιδιά μπορούν να αρχίσουν να λαμβάνουν μία παιδεία λειτουργική για να μάθουν τι σημαίνει συμμετέχω στη θεία λατρεία.

Η λειτουργική ζωή είναι πορεία. Δεν είναι κάτι στατικό. Σε όλη τη ζωή του ο άνθρωπος συνεχίζει να πορεύεται και να μαθαίνει τι σημαίνει να είναι χριστιανός και να είναι μέσα στην Εκκλησία.

Κλείνοντας την συζήτηση, ο Σεβασμιώτατος συμπλήρωσε:

«Όταν ξέρεις ότι ο λόγος του Χριστού είναι αυτός που σου δίνει ζωή και πραγματικά πιστεύεις σ᾽ αυτόν, δεν θα φοβηθείς τίποτα. Είναι γεμάτη χαρά η ζωή σου.

Αυτή τη χαρά πρέπει κι εμείς να βοηθήσουμε τον σημερινό άνθρωπο να την αντιληφθεί, να την βιώσει, να την προσεγγίσει, να την κάνει κτήμα του.»

Τη συζήτηση με τον Μητροπολίτη Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.