ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ

ΣΧΟΛΗ ΓΟΝΕΩΝ

ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ

25.02.2013

Τη Δευτέρα 25 Φεβρουαρίου 2013 στα πλαίσια της Σχολής Γονέων μίλησε ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Πέτρος Μαριάτος, Ιατρός Παθολόγος με θέμα «ΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ».

Το «καλό» παιδί στην καθημερινή ζωή θεωρείται το παιδί που είναι υπάκουο, ίσως όμορφο, ίσως καλός μαθητής και αποδεκτό στην κοινωνία. Οι γονείς είναι αναπαυμένοι ότι όλα πάνε καλά.

Το «κακό» παιδί είναι τεμπέλης, ψεύτης, άτακτος, βωμολόχος και ανειλικρινής. Είναι ολέθριο λάθος να χαρακτηρίζονται τα πρόσωπα και όχι οι πράξεις τους. Τα παιδιά είναι κυρίως δέκτες και λιγότερο πομποί.

Ο γονέας συνήθως είναι υποκειμενικός και επενδύει στην δικαίωση από το παιδί του. Αυτό το φαινόμενο θα πρέπει να ξεπεραστεί. Διάφορες άστοχες εκφράσεις των ενηλίκων έχουν τον κίνδυνο να δώσουν στο παιδί την πληροφορία πως δεν ενδιαφέρονται γι αυτό. Το παιδικό ψέμα είναι αποτέλεσμα αδιεξόδου για να πει την αλήθεια, ιδίως αν οι γονείς έχουν δώσει κακό παράδειγμα. Η παραβατική συμπεριφορά είναι προσπάθεια επικοινωνίας. Πολλές φορές οι γονείς αδυνατούν να καθορίσουν όρια από αδυναμία ποικίλης αιτιολογίας.

Στη συνέχεια ο ομιλητής επισήμανε ότι:

Α. οι γονείς θα πρέπει να παιδαγωγήσουν κυρίως με το παράδειγμά τους. Να έχουν μέτρο στα δώρα και κυρίως όταν υπάρχει παιδική πεισματική απαίτηση γι αυτά. Αν τα παιδιά βωμολοχούν να τα καθοδηγήσουν χωρίς να θυμώνουν , και με υπομονή να τα βοηθήσουν να βελτιώσουν τη συμπεριφορά τους.

Β. Οι δάσκαλοι να αποφεύγουν τις διακρίσεις, να είναι δίκαιοι και να διδάσκουν στα παιδιά την υπευθυνότητα.

Γ. Οι ενήλικες να δείχνουν ενδιαφέρον , σεβασμό, να προσέχουν το παράδειγμά τους και να νιώθουν το κάθε παιδί δικό τους. Χρειάζεται βελτίωση στην συμπεριφορά των μεγάλων, ώστε τόσο για τα «κακά», όσο και για τα καλά παιδιά να τύχουν αποδοχής. Για την επίτευξη του στόχου αυτού χρειάζονται υπομονή και βαθμιαία βήματα πρός σωστότερες στάσεις.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας δεν δέχονται καλούς και κακούς. Υπάρχουν μητέρες που ατύχησαν να δουν τα παιδιά τους να εγκληματούν και να οδηγούνται στη φυλακή. Καμία μάνα από αυτές δεν θεώρησε το παιδί της «κακό». Και, όπως ξέρουμε, η καρδιά της μάνας δεν λαθεύει. Γι αυτό και η έννοια του «καλού» κα του «κακού» παιδιού είναι επίπλαστη, στην ουσία χωρίς νόημα. Γενικά οι άνθρωποι δεν χωρίζονται σε αμαρτωλούς και αναμαρτήτους. Γνωρίζουμε όλοι, πως το δεύτερο είδος είναι ανύπαρκτο. Εκτός από Έναν. Εκείνον, που όντας αναμάρτητος, δεν χώρισε τους συνανθρώπους του σε καλούς και κακούς. Αυτόν, πού όταν οι ζηλωτές Ιουδαίοι, πνίγοντας τις άνομες εσωτερικές τους παρορμήσεις, ετοιμάζονταν να λιθοβολήσουν μία γυναίκα επί μοιχεία, είπε: Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω!

Εκείνον πού ποτέ δεν χαρακτήρισε τα παιδιά Του «κακά», αλλά έσπευσε να τα σώσει, κατακρίνοντας την αμαρτία «εν τη σαρκί Αυτού», επάνω στον μαρτυρικό Σταυρό Του.

Ακολούθησε εποικοδομητική συζήτηση με τους ακροατές.

Η επόμενη συνάντηση στη Σχολή Γονέων θα πραγματοποιηθεί στις 11 Μαρτίου 2013.

ΕΚ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ